*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
اخبار > حسن ظن به خدا در سلوک عارفان


گروه خبری: افق پارسایی 12  | تاریخ:1395/10/28 | ساعت:١٦:٢٤ | شماره خبر:٣٨٧٨٢٠ |  


    آیةالله‌ حاج آقا مجتبی تهرانی‌ قدس‌سره آیةالله‌ حاج آقا مجتبی تهرانی‌ قدس‌سره

حسن ظن به خدا در سلوک عارفان

  این روایت از امام صادق صلوات‌الله‌علیه نقل شده است که حسن‌ظن و خوش‌گمانی به خداوند، مرکب از دو چیز است. ما این مطلب را در معارف‌مان داریم که هر انسانی که به خداوند ایمان دارد، باید به خدا، حسن‌ظن هم داشته باشد. ....  

  



روی عن الصادق علیه‌السلام قال: «حسن الظن بالله ان لاترجو الا الله و لاتخاف الاذنبک» (کافی/ج2/ص72) «حسن ظن به خدا» این است که جز به خدا امید نداشته باشی و جز از گناه خویش نهراسی.

این روایت از امام صادق صلواتاللهعلیه نقل شده است که حسنظن و خوشگمانی به خداوند، مرکب از دو چیز است. ما این مطلب را در معارفمان داریم که هر انسانی که به خداوند ایمان دارد، باید به خدا، حسنظن هم داشته باشد. یعنی نمیشود انسان به خدا، که مستجمع جمیع صفات کمالیه است، ایمان داشته باشد ولی حسنظن به او نداشته باشد. گاهی در باب حسن ظن به خدا اشتباه میشود و این روایت میخواهد آن اشتباه را برطرف کند. انسان باید به خداوند حسنظن داشته باشد؛ اما در حسنظن اینطور نیست که فقط جنبه امید مطرح باشد، بلکه حسنظن مرکب از دو چیز است: هم امید درآن است و هم بیم. انسانها غالباً اشتباه میکنند و خیال میکنند که فقط امید است.

«حسن الظن بالله ان لاترجو الا الله» بخش اول این است که به هیچ موجودی امید نداشته باشی مگر به خداوند. «ان لا ترجو الا الله» به قول ما انحصار است. در تمام امور، فقط امیدت خدا باشد. حسنظن به خدا فقط این است؟ خیر! «ولاتخاف الاذنبک». کنارش یک بیم هم هست.

خوف و بیم نیز از هیچ چیزی نداشته باش مگر گناه خودت. اینطور نیست که امید به خدا، برای گناه کردن میدان باز کند. خوب دقت کنید که حضرت چطور جلویش را گرفته است. باید بگویی: ما تنها امیدمان در امور مادی و معنوی به خدا است. هم امور مادی و هم معنوی؛ در هر دو تایش تنها امیدمان باید خدا باشد. گرهگشای ما او است؛ چه در دنیا از نظر مسایل مادی و چه از نظر معنوی و اخروی، تنها امید ما خدا است. شبههای هم در آن نیست. اما این را هم بدان، او گرهگشا است؛ اما توجه به این داشته باش که خودت میتوانی به کارت گره بیاندازی. مطلب بعدی این است که از گناه خودت بترس. «ولا تخاف الا ذنبک» بیم نداشته باش مگر از گناه خودت! یعنی بفهم که خودت در کارهای مادی و معنویات گره میاندازی. حسنظن به خدا مرکب از دو چیز است: امید و بیم. هر دو مورد مطرح است. حواست را جمع کن، که گناه نکنی. بله! اگر غفلتاً گناهی صادر شود گرهگشا کیست؟ خدا است. اما تعمد به گناه نعوذ بالله...

پایگاه اطلاعرسانی آیةالله حاج آقا مجتبی تهرانی قدس‌سره

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: