*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


گروه خبری: ویژه محرم  | تاریخ:1397/06/22 | ساعت:١٥:٥٠ | شماره خبر:٤٠٢٧١٨ |  


    منابر اقتصاد مقاومتی (10)توزیع / انفاق و کمک به محرومان

توزیع / انفاق و کمک به محرومان

 در این چند شب بحث ما در رابطه با این مساله بود که چرا برخی از کسانی که دوست دار اهل بیت بوده اند در مواقع حساس راهشان از اهل بیت جدا شده است... 

  



در این چند شب بحث ما در رابطه با این مساله بود که چرا برخی از کسانی که دوست دار اهل بیت بوده اند در مواقع حساس راهشان از اهل بیت جدا شده است.

در این چند شب درباره سبک زندگی بحث کردیم و عرض کردیم اگر سبک زندگی مان شبیه اهل بیت نباشد و از سبک زندگی دشمن استفاده کنیم کم کم فرهنگ حاکم بر آن سبک زندکی ما را عوض خواهد کرد.

به خاطر اهمیتی که مسائل اقتصادی داشت و امسال را نیز مقام معظم رهبری به نام اقتصاد مقاومتی تولید و اشتغال گذاشته بودند ما بحث هایمان را بیشتر حول محور سبک زندگی اقتصادی گذاشتیم.

اما امشب میخوام درباره یکی از ابعاد دیگر زندگانی معصومین خدمتتان مطالبی را عرض کنم

یکی از مسائلی که در زندگانی معصومین نمود زیادی داشت و به صورت سبک زندگی آنها درآمده بود این بود که همیشه قسمت عمده ای از درآمد خود را در اختیار نیازمندان و امور خیر می کردند.

یکی از اهداف آن بزرگواران برای فعالیت های اقتصادی اصلا همین مطلب بود.

و این کنار گذاشتن مقداری از درآمد غیر از آن حقوق واجبی بوده که به عنوان خمس و زکات انسان باید پرداخت کند.

بعضی ها فکر می کنند که اگر خمس و زکاتشان را اداء کردند دیگر هیچ حقی به گردنشان نیست!

یک آیاتی در قرآن کریم هست که خیلی مهم است:

یک سری آیات است که در سوره ذاریات وارد شده است و در توصیف متقین می فرماید: و فی اموالهم حق للسائل و المحروم

و همچنین در سوره معارج نمازگذاران حقیقی را چنین معرفی می کند: إِلاَّ الْمُصَلِّينَ ﴿22﴾

الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلاَتِهِمْ دَائِمُونَ ﴿23﴾

وَ الَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ ﴿24﴾

لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ ﴿25﴾

در آیات اول متقین را چنین تعریف می کند و در آیات دوم نماز را در کنار این مطلب قرین می کند که متقین یا نمازگزارن حقیقی کسانی هستند که در اموالشان برای سائل و محروم «حق» وجود دارد. و یا «حق معلوم» وجود دارد.

در حدیثی آمده است:

9- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي الْمَغْرَاءِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ مَعَنَا بَعْضُ أَصْحَابِ الْأَمْوَالِ فَذَكَرُوا الزَّكَاةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ الزَّكَاةَ لَيْسَ يُحْمَدُ بِهَا صَاحِبُهَا وَ إِنَّمَا هُوَ شَيْ‌ءٌ ظَاهِرٌ إِنَّمَا حَقَنَ بِهَا دَمَهُ وَ سُمِّيَ بِهَا مُسْلِماً وَ لَوْ لَمْ يُؤَدِّهَا لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ فِي أَمْوَالِكُمْ غَيْرَ الزَّكَاةِ فَقُلْتُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ وَ مَا عَلَيْنَا فِي أَمْوَالِنَا غَيْرُ الزَّكَاةِ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَ مَا تَسْمَعُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ فِي كِتَابِهِ وَ الَّذِينَ فِي أَمْوٰالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ. لِلسّٰائِلِ وَ الْمَحْرُومِ قَالَ قُلْتُ مَا ذَا الْحَقُّ الْمَعْلُومُ الَّذِي عَلَيْنَا قَالَ هُوَ الشَّيْ‌ءُ يَعْمَلُهُ الرَّجُلُ فِي مَالِهِ يُعْطِيهِ فِي الْيَوْمِ أَوْ فِي الْجُمْعَةِ أَوْ فِي الشَّهْرِ قَلَّ أَوْ كَثُرَ غَيْرَ أَنَّهُ يَدُومُ عَلَيْهِ  (الكافي (ط - الإسلامية)؛ ج‌3، ص: 499)

ابابصیر نقل می کند که ما نزد امام صادق بودیم و بعض افراد ثروتمند نیز با ما بودند و در این میان بحث از زکات پیش آمد. حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند زکات دادن چیز مهمی نیست و کسی که زکات می دهد حمد و ستایش نمی شود چرا که یک شیئ آشکاری است و خون شخص به وسیله آن حفظ می شود و مسلمان نامیده می شود و اگر نپردازد نماز او مقبول نخواهد بود ولی بر شما در اموالتان غیر زکات هم واجباتی وجود دارد.

ابا بصیر عرض می کند فدایت شوم چه چیزی در اموال ما غیر از زکات وجود دارد فرمود سبحان الله آیا این آیه شریفه را نشنیده ای که در قرآن می فرماید والذین فی اموالهم حق معلوم للسائل و المحروم؟ عرض کردم حق معلوم که بر ما واجب است چیست؟ فرمود آن چیزی است که شخص در مال خود قرار می دهد که هر روز یا هر هفته (روز جمعه و یا هر ماه بپردازد. حال چه کم باشد یا زیاد اما باید بر این کار مداومت کند.

همانطور که می بینید در این آیات شریفه تقوی و نماز را قرین با این خصلت کرده است.

این خصلت خیلی مهمی است که انسان دست دهنده داشته باشد. این مطلب قبل از این که برای دیگران خیری داشته باشد برای خود انسان پر فایده است. انسان را بزرگ می کند. کسی که نتواند از مال خود بگذرد چگونه در مواقع حساس می خواهد از جان خود برای یاری امامش بگذرد؟

شما نگاه کنید در قرآن کریم 7 مرتبه جهاد با مال و جان در راه خدا ذکر شده است که در همه این هفت مرتبه جهاد با مال مقدم از جهاد با جان آمده است:

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ

مثلا در سوره حجرات آمده است که مومنان فقط کسانی هستند که ایمان به خدا و رسولش دارند و در این راه شک نمی کنند و با اموال و جانهایشان در راه خدا جهاد می کنند . تنها اینان راستگویان هستند.

شاهد بر این که تو می توانی یار امام زمانت باشی و در معرکه های حساس از ایشان دفاع کنی و جانت را فدای او بکنی این است که آیا دست گشاده داری و از مالت در راه خدا می دهی یانه؟

انسان اول باید جهاد با مال داشته باشد تا توفیق جهاد با نفس پیدا کند. شما نگاه کنید شهید حججی که خداوند چنین عزتی را به او داد و او را لایق این کرد که مانند ارباب بی کفنش به شهادت برسد و جان ملتی را در گرو نگاه نافذ او حبس کرد ببینید چه می کرده است.

حضور او در اردوهای جهادی و خرج کردن از اموال خودش در این راه چنین لیاقتی را به او داد.

یکی از نزدیکان وی نقل می کرد که او برای انی که بتواند کارهای فرهنگی و خدمت رسانی را انجام دهد و بعد از این که جای خاصی کمکش نکرد زیر زمینی را اجاره کرده بود و اجاره اش را با کار کردن در طول هفته در می آورد که آن جا پاتوقی برای کمک ها به مردم باشد .

چنین کسی است که جهاد با مال کرده است خداوند او را برای جهاد با جانش می خرد. چرا که در جهاد با مال ابتدا باید از خودت بگذری باید ظرف وجودیت را بزرگ کنی تا بتوانی از مال دنیا کنده شوی و انفاق کنی.

عجیب است آیات قرآن اتفاقا به همین نکته اشاره می کند:

مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿261﴾

خوب دقت کنید: می فرماید مثل الذین ینفقون اموالهم مثل خود کسانی که انفاق می کنند نه مثل ما ینفقون نه مثل چیزی که انفاق می کنند .

مثل خودشان مانند دانه است که از آن دانه هفت سنبله می روید که در هر سنبله 100 دانه است یعنی وجودشان هفت صد برابر می شود تازه و الله یضاعف لمن یشاء. خداوند ممکن است خداوند بیش از این هم زیاد کند!

به قول معروف برای انفاق کردن پول زیاد نمی خواهد دل بزرگ خواهد.

انسان مومن برنامه دارد که قسمتی از درآمدش را حتی روزانه برای این امر کنار بگذارد این کار باعث بزرگ شدن انسان می شود

در انفاق کردن نباید توجه داشت که حالا مال انسان زیاد می شود. بله انفاق مال انسان را زیاد می کند. حتی در حدیث داریم:

استنزلوا الرزق بالصدقه

با صدقه دادن روزی خود را نازل کنید. حتی درحدیثی آمده است که روزی امام صادق علیه السلام از نظر مالی خیلی در فشار قرار گرفت. حضرت به خادم خود فرمود که روزی مان کم شده است برو از فلان شخص پولی را قرض بگیر تا صدقه دهیم و روزیمان افزون گردد!

در احادیث بسیاری داریم که اگر دین دارید صدقه بدهید چرا که صدقه دادن دین انسان را اداء می کند:

وسائل الشيعة؛ ج‌9، ص: 367

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ الصَّدَقَةَ تَقْضِي الدَّيْنَ وَ تَخْلُفُ بِالْبَرَكَةِ.

________________________________________
عاملى، حرّ، محمد بن حسن، وسائل الشيعة، 30 جلد، مؤسسه آل البيت عليهم السلام، قم - ايران، اول، 1409 ه‍ ق

طبیعی است که انسان وقتی فقیر می شود احتیاج بدارد که یک تجارت خوب داشته باشد حضرت علی علیه السلام می فرماید:

وسائل الشيعة؛ ج‌9، ص: 372

فِي نَهْجِ الْبَلَاغَةِ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع أَنَّهُ قَالَ: إِذَا أَمْلَقْتُمْ فَتَاجِرُوا اللَّهَ بِالصَّدَقَةِ.

________________________________________
عاملى، حرّ، محمد بن حسن، وسائل الشيعة، 30 جلد، مؤسسه آل البيت عليهم السلام، قم - ايران، اول، 1409 ه‍ ق

صدقه خیلی آثار عجیبی دارد

مریضی را از بین می برد

در احادیث زیادی داریم که داوو مرضاتکم بالصدقه مخصوصا آمده است خود مریض با دست خودش به فقیر بدهد و از او بخواهد که او را دعا کند.

مرگ را به تاخیر می اندازد

وسائل الشيعة؛ ج‌9، ص: 375

عَنْ مُعَاذِ بْنِ مُسْلِمٍ بَيَّاعِ الْهَرَوِيِّ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَذَكَرُوا الْوَجَعَ- فَقَالَ دَاوُوا مَرْضَاكُمْ بِالصَّدَقَةِ- وَ مَا عَلَى أَحَدِكُمْ أَنْ يَتَصَدَّقَ بِقُوتِ يَوْمِهِ- إِنَّ مَلَكَ الْمَوْتِ يُدْفَعُ إِلَيْهِ الصَّكُّ بِقَبْضِ رُوحِ الْعَبْدِ- فَيَتَصَدَّقُ فَيُقَالُ لَهُ رُدَّ عَلَيْهِ الصَّكَّ.

اما مهمتر از همه این ها این است که صدقه دادن باعث می شود انسان برای کارهای بزرگ آماده می شود. انسان را بزرگ می کند.

آماده یاری امامش می کند. حتما داستان نامه امام رضا علیه السلام به امام جواد را شنیده اید:

قَرَأْتُ فِي «10» كِتَابِ أَبِي الْحَسَنِ «11» عليه السلام إِلىٰ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام: «يَا أَبَا جَعْفَرٍ «12»، بَلَغَنِي أَنَّ الْمَوَالِيَ إِذَا رَكِبْتَ، أَخْرَجُوكَ مِنَ الْبَابِ الصَّغِيرِ، فَإِنَّمَا «1» ذٰلِكَ مِنْ بُخْلٍ مِنْهُمْ «2» لِئَلَّا يَنَالَ مِنْكَ أَحَدٌ «3» خَيْراً، وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّي عَلَيْكَ لَايَكُنْ «4» مَدْخَلُكَ وَ مَخْرَجُكَ «5» إِلَّا مِنَ الْبَابِ الْكَبِيرِ، فَإِذَا «6» رَكِبْتَ، فَلْيَكُنْ مَعَكَ ذَهَبٌ وَ فِضَّةٌ، ثُمَّ لَايَسْأَلُكَ أَحَدٌ شَيْئاً إِلَّا أَعْطَيْتَهُ، وَ مَنْ سَأَلَكَ مِنْ عُمُومَتِكَ أَنْ تَبَرَّهُ، فَلَا تُعْطِهِ أَقَلَّ مِنْ خَمْسِينَ دِينَاراً وَ الْكَثِيرُ إِلَيْكَ، وَ مَنْ سَأَلَكَ مِنْ عَمَّاتِكَ، فَلَا تُعْطِهَا أَقَلَّ مِنْ خَمْسَةٍ وَ عِشْرِينَ دِينَاراً وَ الْكَثِيرُ إِلَيْكَ؛ إِنِّي «7» إِنَّمَا أُرِيدُ بِذٰلِكَ أَنْ يَرْفَعَكَ «8» اللّٰهُ، فَأَنْفِقْ وَ لَاتَخْشَ مِنْ ذِي الْعَرْشِ إِقْتَاراً «9»». «10»

حضرت نامه ای به فرزند دلبندشان می نویسند و می فرمایند که من شنیده ام که وقتی غلامان تو را سوار می کنند از درب کوچک تو را خارج می کنند این به خاطر این است که آنها بخیل هستند و می دانند مردم از تو کمک می خواهند و بخلشان می آید که تو به آنها کمک کنی

بعد به حق خودشان قسم می خورند می فرمایند به حقی که بر تو دارم قسمت می دهم خیلی عجیب است هم حق پدر و حق امامت به گردن امام جواد دارند قسمت می دهم که ورود و خروجت از درب اصلی و بزرگ باشد و وقتی سوار مرکب شدی حتما با خودت پول زیاد بردار و هر کس از تو درخواست کرد بلااستثناء به او بده و به فامیلانت زیاد هم بده (حد اقل به عموها 50 سکه و به عمه ها 25 سکه طلا) و اگر بیشتر خواستی بده

بعد یک جمله عجیب می فرمایند: می فرمایند عزیزم من این نکته را که به تو می گویم تنها می خواهم به خاطر این انفاق تو، خداوند تو را رفعت بدهد، خداوند تو را بزرگ کند پس انفاق کن و از خداوند ذی العرش نسبت به فقیر شدن نترس!

نگاه کنید. امام رضا علیه السلام می فرماید نکته ی این که باید روحیه انفاق در تو به وجود بیاید این است که بزرگ شوی و عظمت پیدا کنی.

کسی که بزرگ نشده باشد نمی تواند از این دنیا دست بکشد و امامش را یاری نماید.

پس توجه کنیم هر روز قسمتی از داراییی هایمان را کنار بگذاریم و در روایت آمده است که هر کسی باید یک عائله را در نظر بگیرد و آن را تحت پوشش خود قرار دهد. و فامیل هم در اولویت قرار دارد.

بگذارید یک نکته ی عجیبی را هم برای خودم عرض می کنم. هر کسی از ما یک الودگی هایی داریم. من خودم را نگاه می کنم پر از آلودگی هستم. این آلودگی ها ممکن است ما را زمین گیر کند. یکی از چیز هایی که باعث می شود گناهان ما بخشیده شود بلکه باعث می شود خشم خداوند خاموش گردد صدقه است.

خداوند که تماما محبت نسبت به مخلوقاتش است و بعد از این که حضرت موسی از رود نیل گذشت و موسی عصای خود را به نیل زد و فرعون در حال غرق شدن بود هر چه التماس کرد که نجاتش دهد حضرت اعتناء نکرد وقتی به کوه طور آمد خداوند فرمود ِ يَا مُوسَى مَا أَغَثْتَ‏ فِرْعَوْنَ‏ لِأَنَّكَ لَمْ تَخْلُقْهُ وَ لَوِ اسْتَغَاثَ بِي لَأَغَثْتُهُ.

چنین خدایی اگر از کسی غضب کند چیزی که غضب خداوند را خاموش می کند صدقه دادن است مخصوصا صدقه دادن در شب

وَ صَدَقَةُ اللَّيْلِ تُطْفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ.

در کتاب شریف کافی یک حدیث عجیبی است که می فرماید:

گروهی از اهل یمن بر حضرت پیامبر وارد شدند یکی از اینها خیلی با حضرت با جسارت بحث می کرد و با شدت در حرف پیامبر می پرید تا حضرت عصبانی شد و غضب کرد تا این که رگ غضب حضرت ورم کرد چهره ایشان برافروخت و نگاهشان را به زمین دوختند. در همین حال جبرئیل نازل شد و عرض کرد خداوند به تو سلام می رساند و می فرماید او یک مرد سخاوتمند است و به افراد غذا می دهد. تا این را حضرت شنید آرام شد و به او فرمود اگر چبرئیل از ناحیه خداوند خبر نداده بود که تو مردم سخی و بخشنده ای هستی آنچنان برخوردی با تو می کردم که بین مردمت ضرب المثل می شدی!

آن قدر بخشنده بودن عظمت دارد و گناهان را می بخشد که حتی حاتم طائی که فرد بخشنده ای بوده ولی مشرک بوده است در حدیث است که چون مسلمان نبود به بهشت نمی رود اما در جهنم خداوند حصنی برای او درست می کند که گرمای آتش او را اذیت نکند!

ای کسانی که خودشان را غرق در گناه می بینند ای کسانی که این ایام گریه می کنند که آیا با این اعمال بدمان اگر در کربلاء بودیم نمی دانیم کدام طرف بودیم، یکی از ابواب رحمتی که خداوند به سمت ما باز کرده است همین است دست بخشنده داشته باشیم.

عائله ای را تحت پوشش قرار دهیم.

با دست خودمان به فقراء کمک کنیم.

محبت فقراء را در دلمان زیاد کنیم.

این رحمت از جانب خداست که می خواهد ما را به اهل بیت وصل کند.

عنوان: جستجو - فانما هي رحمة

الكافي (ط - الإسلامية)؛ ج‌2، ص: 196

عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع يَقُولُ مَنْ أَتَاهُ أَخُوهُ الْمُؤْمِنُ فِي حَاجَةٍ فَإِنَّمَا هِيَ رَحْمَةٌ مِنَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى سَاقَهَا إِلَيْهِ فَإِنْ قَبِلَ ذَلِكَ فَقَدْ وَصَلَهُ بِوَلَايَتِنَا وَ هُوَ مَوْصُولٌ بِوَلَايَةِ اللَّهِ وَ إِنْ رَدَّهُ عَنْ حَاجَتِهِ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى قَضَائِهَا سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِ شُجَاعاً مِنْ نَارٍ يَنْهَشُهُ فِي قَبْرِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَغْفُوراً لَهُ أَوْ مُعَذَّباً فَإِنْ عَذَرَهُ الطَّالِبُ كَانَ أَسْوَأَ حَالًا.

نگاه نکنید امثال حر انسان هایی بودند که گناهانی کرده اند.

حتما در زندگانی شان عظمت هایی بوده دست گیری هایی بوده که چنین عاقبت به خیر شده اند

و به تعبیر حدیث وصل به ولایت الهی شده اند.

گریز

 

 

 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





سه شنبه ٢٧ شهريور ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
کانال تلگرام