*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


گروه خبری: اخلاق در حوزه  | تاریخ:1396/04/21 | ساعت:١٣:٣٢ | شماره خبر:٣٩٢٧١٤ |  


    درس اخلاق شماره 516آیةالله‌العظمی‌ مظاهری /// در جذر و مدها سعه صدر داشته باشیم

آیةالله‌العظمی‌ مظاهری /// در جذر و مدها سعه صدر داشته باشیم

  از شرایطی که طلبه باید آن را دارا باشد، سعه صدر است. این شرح صدر که قرآن روی آن خیلی پافشاری دارد، برای ما طلبه‌ها لازم و واجب است. این نظام، نظام اتم و تمامی است. به قول یک آقایی اگر پشه‌ای در این دنیا یک بال بیشتر یا کمتر بزند، عالم مزمحل خواهد شد. آدم باید این را در درونش بیابد نه این‌که بداند. من می‌دانم که همه شما می‌دانید ولی این کاربرد ندارد. ....  

  


 

از شرایطی که طلبه باید آن را دارا باشد، سعه صدر است. این شرح صدر که قرآن روی آن خیلی پافشاری دارد، برای ما طلبهها لازم و واجب است. این نظام، نظام اتم و تمامی است. به قول یک آقایی اگر پشهای در این دنیا یک بال بیشتر یا کمتر بزند، عالم مزمحل خواهد شد. آدم باید این را در درونش بیابد نه اینکه بداند. من میدانم که همه شما میدانید ولی این کاربرد ندارد.

یافتن و رسیدن به این حقیقت، رابطه میخواهد، تقوا میخواهد، این مواظبت از چشم و زبان میخواهد. انسان، مواظب دلش باشد تا اینکه نور خدا در آن دل بیاید. در این صورت است که انسان در جذر و مدها خودش را گم نمیکند. و کسی که در جذر و مدها خودش را گم نمیکند، سعه صدر دارد. اگر شرح صدر که لازمه کار طلبگی است، آمد، دیگر «یسّر لی امری و احلُلْ عقدةً من لسانی» میآید و انسان خوب میتواند حرفش را بزند، دیگر زبانش باز میشود و خوب میتواند بفهماند.

اگر ما طلبهها سعه صدر و تسلط بر اعصاب نداشته باشیم، نمیتوانیم حرفهایمان را بفهمانیم. اگر وسط حرفها آدم عصبانی بشود، دیگر هیچ کاری نمیتواند بکند، هیچ پیشرفتی ندارد و معمولاً انسانها اینطور هستند و قرآن میفرماید: «إنّ الأنسان خلق هلوعاً»؛ یعنی اگر انسانها خودشان را نساخته باشند، ذاتاً سبکسر هستند و خود قرآن این هلوعاً و سبکسری را معنا میکند: «اذا مسه الشر جزوعاً» یعنی اگر یک وقتی مشکلی برایش پیش بیاید از میدان بدر میرود. خودش را گم میکند به اندازهای که گله از خدا میکند.

 دیدم کسانی را که بعضی اوقات میگویند من خدا را قبول دارم، اما خدا را عادل نمیدانم! وقتی که ریشهیابی بکنیم که چرا خدا را عادل نمیداند، میبینیم که مثلاً از نظر اقتصادی از رفیقش، از برادرش عقب افتاده است. مرد می‌‌خواهد که در این جذر و مدها خدا را عادل بداند و گله از خدا نداشته باشد. این تسلیم است که انسان را به هدف و مطلوب میرساند ولی اگر مقام تسلیم و رضا نباشد، انسان از خدا در دل گله دارد، در جذر و مدهای روزگار له میشود.

از طرفی هم «اذا مسه الخیر منوعاً»؛ معمولاً انسانها اگر یک ریاستی، یک امکاناتی برایش جلو بیاید، خودش را گم میکند؛ حتی دیگر با پدر و مادرش هم سرسنگین برخورد میکند چه رسد با رفیقش؛ و کم پیدا میشود که خودش را گم نکند، رفیقش را گم نکند.

این مثال عوامانه است، اما خیلی محتوا دارد که وقتی امکانات زیاد شد، خانه تنگ میشود، محله بیتمدن و مقدم بر همه چیز همسرش برای خودش زشت میشود. یک خودساختگی و شرح صدری میخواهد که انسان به امکانات برسد و همه چیز برایش فراهم بشود اما وفای طلبگیاش نسبت به همسرش باقی بماند.

اگر مقداری درباره اینها فکر کنیم، برای ما خیلی مفید است. منقول است که دختر فتحعلی شاه یک دختر زیبا، فهمیده، عالم و حتی متدین هم بوده است. یک وقتی به سرش زد که با حاج شیخ ابراهیم قزوینی مرجع بزرگ کربلا ازدواج کند. لذا چند نفر را پیش آقا فرستاد. حاج شیخ دید این خانم در قصدش جدی است، یک جملهای گفت که خیلی پر معناست. گفت: من یک زنی دارم که چهل پنجاه سال با فقر و نبود امکانات ساخته و ما باهم رفاقت داشتیم حالا من این کار را بکنم وفای اسلام میگوید این غلط است!

به راستی کم پیدا میشود که انسان به یک مقامی برسد ولی خودش را گم نکند و به قول قرآن منوع نشود. بنده چه بسیار دیدم که در پی یک ریاست جزئی، اولین چیزی که درست میشود، اختلاف زن و شوهری است و اینها غلط است.

این جذر و مدهای روزگار چه نعمت باشد و چه نقمت، هر دو امتحان است و شاید امتحان نعمت مشکلتر از امتحان نقمت باشد. طبق آیات «فاما الانسانُ إذا ما ابتلاه ربه فاکرمه و نعمه» و «و اما إذا ما ابتلاه فقدر علیه رزقه»؛ ما انسانها امتحان میشویم و خیلی مشکل است که آدم بتواند نمره بیست بیاورد. ممکن است شما بگویید بله من میتوانم اما خدا نکند که امتحان جلو بیاید.

 بنابراین انسان و بهخصوص ما طلبهها باید در جذر و مدهای زندگی صبور باشیم و از مسیر الهی خارج نشویم تا دوش به دوش آن ملا بودن و تقوا داشتن و خودساختگی، اهل سعه صدر شویم که انصافاً مفید است.

حضرت موسی علیه‌السلام که قصد رفتن به سوی فرعون را داشت به خدا نمیگوید که خدایا! به من یک لشکر مجهز بده؛ این پیغمبر الهی میفهمد که بالاتر از لشکر و امکانات، یک چیز دیگر است و لذا عرضه داشت: «رب اشرح لی صدری و یسر لی امری»

خدایا! بهحق حضرت موسی علیه‌السلام و آن زحماتی که برای دین کشیده، سعه صدری به همه ما عنایت بفرما که بتوانیم مردم را اداره و دین را ترویج بکنیم.

تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





سه شنبه ٣٠ آبان ١٣٩٦
جستجوی وب
کانال تلگرام
کانال تلگرام