*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


گروه خبری: اخلاق در حوزه  | تاریخ:1396/03/24 | ساعت:١٤:٣١ | شماره خبر:٣٩٢١٥٤ |  


    درس اخلاق شماره 513آیةالله‌ خوشوقت قدس‌سره  /// عوامل از بین برنده عمل صالح (بخش دوم و پایانی)

آیةالله‌ خوشوقت قدس‌سره /// عوامل از بین برنده عمل صالح (بخش دوم و پایانی)

  آدم بالاخره باید بمیرد و هر کس که هست -«إنک میت و إنهم میتون»- همه باید بمیرند. بعضی‌ها می‌میرند، اما چمدانشان پر است: وظایف را انجام داده‌‌اند و حاضر هستند. هر وقت که حضرت عزرائیل بیاید می‌‌گویند بفرما! نه نماز قضا دارند، نه روزه قضا دارند، نه خمس بدهکارند، نه کسی را اذیت و آزار کرده‌‌اند که راضی نبوده باشد. همه این‌ها را انجام داده است؛ لذا راه می‌‌افتد و می‌‌رود. این«موت علی عدة» است. آماده مردن است. ....  

  


 

 

قلت قناعت و قناعت نداشتن

یکی از آنها هم مسئله قناعت است «اکتفاء». آدم زندگی را هر جوری بخواهد می‌‌تواند بگذراند؛ روزی 5تومان خرج کند، روزی 5000 تومان، روزی 50000 تومان هم می‌‌شود اگر به آن مقداری که لازم است، اکتفا و قناعت کردیم، خیلی از گناهان را مرتکب نمی‌‌شویم و ذخائر خالی نمی‌‌شود. اما اگر صبر نکردیم، دائم این در و آن در می‌‌زنیم تا پول در بیاوریم یکی از این راه‌‌ها را شیطان نشانمان میدهد. این از آن کارهایی است که آن ذخائر را تخلیه می‌‌کند.

بنابراین مسئله قناعت یکی از مسائل بسیار مهم زندگی ماست؛ لذا امام جعفر صادق علیه‌السلام میفرمایند: «القناعة مال لاینفد» یعنی قناعت سرمایه‌‌ای است که تمام نمیشود.

متابعت از هوا و هوس

آدم در زندگی یک چیزهایی را خورده، یک چیزهایی را دیده، چیزهایی را هم انجام داده است. احساس کرده که خوب است، لذیذ است، خوشایند است، دنبالش می‌‌رود. همیشه دلش می‌‌خواهد آن کار را انجام دهد. این هوای نفس هم عقل ندارد که بگوید این بد است، نکن؛ و آن خوب است، آن را انجام بده. خواستنی‌‌ها را از دم می‌‌گوید برو! و اگر کسی به دنبال آن چیزی که دلش می‌‌خواهد برود، دیگر چیزی از آن ذخائر باقی نمی‌‌ماند و همه از بین می‌‌رود.

 بنابراین مسئله هواپرستی یکی از مسایلی است که در قرآن کریم هم تصریح شده است:آیه شریفه «و نهى النفس عن الهوى» نفس را از هواهای حرام باید نهی کنیم، اجازه ندهیم دنبالش برود، صلاح نیست. در یک جامعه میلیونها آدم زندگی می‌‌کنند، اگر بخواهند همه به دنبال هوای نفس بروند، دیگر چیزی نمیماند.

بنابراین هوای نفس باید کنترل شود. ابزار کنترل آن هم، رعایت واجب و حرام دین است. آن چیزی که واجب است، به دنبال آن برو! آن چیزی که حرام است جلوی نفس را باید بگیری! و دنبالش نروی.

تکلف در زندگی

تکلف هم یک حالتی است که بعضی‌‌ها دارند، اما همه ندارند. یک مهمان دعوت می‌‌کنند به اندازه ده نفر غذا میپزند! می‌‌گوید آبرو دارم و غیره؛ از همین مزخرفات. تکلف نباید بکنیم. مهمان آمد، اگر داری جلویش بیاور، اگر نداری همین چیزهای ساده را بگذار جلویش؛ آزاد باش! این خوب است؛ و الا باید پول قرض کنی. آن وقت فردا حرفهای دیگری در می‌‌آید. هرچه هست همان را بگذار. خیرالجود بذل الموجود. چه چیزی داری، همان را بیاور. بعضی‌‌ها بودند وقتی مهمان به خانه‌‌شان می‌‌رفت یک دانه گوجه فرنگی می‌‌آوردند، چون همین را داشتند. مردم هم میدانستند که این اهل بخل نیست؛ الآن چیزی ندارد. این روحیه را باید داشته باشی که اگر روزی نداشتیم، به زحمت نیفتیم. اگر به تکلف بیفتیم، برویم نسیه بگیریم و...، این‌‌ها همه مشکلات ایجاد می‌‌کند و ذخایر معنوی از بین میبرد.

اسراف

یکی از چیزهایی که گناه کبیره است و خیلی از پولدارها مبتلا هستند مسئله اسراف است. بیش از حد مصرف می‌‌‌کنند، چون میگویند ما که داریم! مثلاً با آب شرب، ماشین می‌‌شویند، پیاده‌‌رو را میشویند، درختها را آب می‌‌دهند.

 می‌‌گویند هرچه که پول آب بیاید پرداخت می‌‌کنیم! این اسراف است. تو باید به اندازه نیاز خودت مصرف کنی، نه آن مقداری که پول داری. آب، برق، نان و... همه اینها اینجوری است. مصرف همه باید به اندازه باشد. بیش از اندازه، اسراف و گناه کبیره است. نص قرآن کریم است «إنه لا یحب المسرفین». بنابراین اینها چیزهایی است که ارتکابش باعث می‌‌شود که ذخائر معنویمان از بین برود.

فقدان حد کفاف

یکی از مشکلات هم همین است که آن مقداری که انسان به صورت واقعی به مادیات نیازمند است، آن مقدار را دارا نباشد. آن مقداری که من را کفایت می‌‌کند، آن مقدار درآمدم نباشد و کمتر از آن باشد و باعث شود انسان برود جایی که نباید برود. آنگاه شیطان دست او را می‌‌گیرد و کارهای پر زرق و برقی را نشان او می‌‌دهد! می‌‌گوید که بیا برویم آنجا فلان کاره شو؛ بیا برویم آنجا آن کار را کن تا کارت درست شود! این هم باعث میشود که انسان دست به کارهایی بزند که نباید بزند.

مرگ بدون توشه

یکی از مشکلات هم این است، آدم بالاخره باید بمیرد و هر کس که هست -«إنک میت و إنهم میتون»- همه باید بمیرند. بعضیها میمیرند، اما چمدانشان پر است: وظایف را انجام داده‌‌اند و حاضر هستند. هر وقت که حضرت عزرائیل بیاید می‌‌گویند بفرما! نه نماز قضا دارند، نه روزه قضا دارند، نه خمس بدهکارند، نه کسی را اذیت و آزار کرده‌‌اند که راضی نبوده باشد. همه اینها را انجام داده است؛ لذا راه می‌‌افتد و می‌‌رود. این«موت علی عدة» است. آماده مردن است.

اما کسی هست که نماز نخوانده، روزه نگرفته، خمس نداده، به مردم ظلم کرده، جیب مردم را زده است و کارهای دیگر از این قبیل! این آماده مردن نیست. مردن، اول بدبختی او است! این هم بلای بزرگی است که آدم کارهایی کرده است که نباید می‌‌کرد و جبران هم نکرده است، حالا که می‌‌خواهد بمیرد، بر سر خودش می‌‌زند!

تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





پنج شنبه ٠٢ آذر ١٣٩٦
جستجوی وب
کانال تلگرام
کانال تلگرام