*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤١٣٣٠٣ ١٤:٠٦ - 1399/04/14   آثار سوء اعراض از نماز  و سبک شمردن آن- آیةالله‌العظمی‌ مظاهریدرس اخلاق شماره 627 ارسال به دوست نسخه چاپي


آثار سوء اعراض از نماز  و سبک شمردن آن- آیةالله‌العظمی‌ مظاهریدرس اخلاق شماره 627

آثار سوء اعراض از نماز و سبک شمردن آن- آیةالله‌العظمی‌ مظاهری


در آموزه‌های وحیانی و تعالیم قرآن و عترت ؟عهم؟، اعراض از نماز به شدت مذمت شده است. قرآن شریف در هنگام بیان گفت‌وگوی بهشتیان با اهل جهنم می‌فرماید: «فی جنات‌ یتسائلون، عن المجرمین ما سلککم فی سقر، قالوا لم نک من المصلین و لم نک نطعم المسکین و کنا نخوض مع الخائضین»؛‌(مدثر/45-40) روز قیامت بهشتیان از گناهکاران سؤال می‌کنند، چه چیز شما را به جهنم کشانید؟ پاسخ می‌دهند: ما از نمازگزاران نبودیم و به مستمندان طعام نمی‌دادیم و با آنان‌ که سخن باطل می‌گفتند، هم‌آواز می‌شدیم و با گناهکاران هم‌نشین بودیم...


از نظر قرآن و روایات، مسلمانی که نماز نخواند، روز قیامت با غیرمسلمانان محشور میشود و در صف کافران قرار میگیرد: «من ترک الصلاة متعمداً فقد کفر» (عوالی‏اللئالی/2/224)

کفر و شرک به سه دسته تقسیم میشود: «کفر اعتقادی»؛ مثل کسی که اصلاً خدا و معاد را قبول ندارد و یا منکر است. «کفر لفظی»؛ مانند اینکه نفساً خدا را قبول دارد، اما اقرار نمیکند، و قسم سوم «کفر عملی» است. «کفر عملی» بدین معناست که شخص خدا و معاد را قبول دارد و حتی نماز میخواند و در مشکلات به خداوند متوسل میشود، ولی در عمل، کمکاری میکند؛ چنین فردی در حقیقت، مشرک است.

در آیات بسیاری از قرآن کریم، به مصادیق کفر و شرک عملی پرداخته شده است؛ مثلاً قرآن شریف، اعمالی مانند بیاهمیتی به نماز، (روم/31؛ ماعون/4) ریا در عمل، (بقره/264) ترک حج، (آلعمران/97) نپرداختن زکات (فصلت/ 7-6) و... را کفر و شرک میداند؛ از اینرو در روایات شریف اهلبیت علیهم السلام سفارش شده است که با ترککننده نماز، معاشرت نکنید.

مرحوم کلینی رحمه الله علیه در کتاب شریف کافی، از عبیدبن زراره روایت میکند که گفت: به خدمت امام صادق علیه السلام شرفیاب شدم و عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا! گناهان کبیره را برای من بیان کنید.» امام علیه السلام فرمودند: «گناهان کبیره هفت‌‌تاست: کفر ورزیدن به خداوند، کشتن انسانهای بیگناه، عاق والدین؛ یعنی موجبات ناخشنودی پدر و مادر را فراهم کردن، رباخواری، مال یتیم را به ناحق خوردن، از جبهه جنگ فرار کردن و تعرب بعد از هجرت؛ یعنی بازگشت به آیین پیشین بعد از تشرف به اسلام.» زراره میگوید: از امام علیه السلام پرسیدم: «ای فرزند رسول خدا! خوردن مال یتیم گناهش بیشتر است یا ترک نماز؟» حضرت فرمودند: «ترک نماز گناهش بیشتر است. نخستین گناه کفر ورزیدن به خداوند است که شامل ترککننده نماز نیز میشود، زیرا کسی که عمداً نماز را ترک کند از کافران است.» (کافی/2/ 278)

بنابراین هرکس از نماز رویگردان باشد، در واقع از یاد و ذکر خدای تعالی رویگردان شده است. چنین کسی بنابر تعبیر قرآن شریف، در دنیا به یک زندگی همراه با عسرت و تنگی دچار میشود و در روز قیامت نابینا محشور میگردد: «و من أعرض عن ذکری فإن له معیشةً ضنکاً و نحشره یوم القیامة اعمی قال رب لم حشرتنی اعمی و قد کنت بصیراً قال کذلک أتتک آیاتنا فنسیتها و کذلک الیوم تنسی»؛ (طه/126-124) «و هر کس از یاد من دل بگرداند، در حقیقت، زندگی تنگ [و سختى‏] خواهد داشت، و روز رستاخیز او را نابینا محشور می‏کنیم. می‏گوید: پروردگارا، چرا مرا نابینا محشور کردی با آنکه بینا بودم؟می‏فرماید: همانطور که نشانه‏های ما بر تو آمد و آن را به فراموشی سپردی، امروز همانگونه فراموش می‏شوی

اولین مصیبتی که در دنیا برای اشخاص بینماز و یا کاهل نماز پیش میآید، این است که در زندگی عادی دچار مشکل و تنگنا میشوند و راهی برای حل مشکلات خود نمییابند. یک زندگی همراه با غصه و ناراحتی به سراغ آنان میآید و زیر منگنه حوادث، له میشوند و راه گریزی نیز ندارند.

در برخی موارد افراد بینماز از وضعیت مالی خوبی برخوردارند، اما فشار روحی، اجازه لذت از زندگی به آنان نمیدهد. زندگی برای چنین افرادی، مرگ تدریجی است و بعد از مرگ نیز، کور وارد صف محشر میشوند. شخص بینماز وقتی محشور میشود و خود را نابینا مییابد، میگوید: خدایا من در دنیا چشم داشتم، چرا اکنون کور هستم؟ از جانب حق تعالی خطاب میرسد: چون تو در دنیا خداوند و نماز و قرآن را فراموش کردی، اکنون نیز ما تو را فراموش کردهایم. فراموشی خداوند یعنی کوری در قیامت و عذاب جهنم.

بینایی و روشنایی چشم در آخرت، به اعمال این دنیا بستگی دارد، بستگی به نماز اول وقت دارد. بستگی به ارتباط همه افراد خانواده با نماز، مسجد و روحانیت دارد. در غیر اینصورت، زندگی پوچ میشود. وقتی انسان در دنیا، با خدای سبحان رابطه نداشته باشد، شیطان با او رابطه پیدا میکند و او را به دره تباهی پرتاب میکند.

غفلت جامعه اسلامی از نماز، یعنی شلوغ بودن بازارها و خیابانها در وقت نماز، و بدبختی بالاتر در چنین جامعهای، این است که سینماها و اماکن تفریحی، در وقت نماز پرجمعیت باشد. قرآن کریم چنین ملتی را مسلمان واقعی نمیداند؛ زیرا مسلمان در فرهنگ قرآن و عترت علیهم السلام کسی است که در موقع نماز کاملاً متوجه نماز باشد و به هیچ امر دیگری غیر از نماز توجه نداشته باشد.

تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج