*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤٠٨٤٤٩ ١١:٣٨ - 1398/05/09   سیر و سلوک الی‌الله / آیةالله‌العظمی مظاهریدرس اخلاق شماره 600 ارسال به دوست نسخه چاپي


سیر و سلوک الی‌الله / آیةالله‌العظمی مظاهریدرس اخلاق شماره 600

سیر و سلوک الی‌الله / آیةالله‌العظمی مظاهری


بوعلی سینا در آخر اشارات می‌گوید: سیر و سلوک الی‌الله شوق می‌خواهد، اراده می‌خواهد، اما نه شوق و اراده معمولی، بلکه نظیر کسی که آتش، سر تا پای او را گرفته باشد. به عبارت دیگر باید شبانه‌روز برای سیر و سلوک در حرکت باشد، که قرآن شریف از این به «سبح طویل» تعبیر می‌کند و در ضمن یک دستورالعمل در همان روزهای اول به پیغمبر اکرم‌ صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرماید: «إنّ لک فی النهار سبحاً طویلاً»(مزمل،7)؛ یا رسول‌الله! شب‌زنده‌داری و نماز شب، توسل و راز و نیاز، تمسک به قرآن و...


فعالیتهای روزانه نظیر یک کرهای باید باشد که در فضا معلق است. این کره زمین چه جور حرکت دارد، حرکت دائمی، حرکت منظم و خستگیناپذیر. ما باید در مسیر عبودیت چنین باشیم. شیخالرئیس به این آیه تمسک نمیکند، اما مضمون آیه را بیان می نماید. نمیشود انسان به جایی برسد، ولی بدون «سبح طویل»؛ آن هم سیر و سلوک و رسیدن به خدا، یک فرسخ و یک میلیون و یک میلیارد فرسخ نیست. معنای سیر و سلوک، یعنی رسیدن به عرش، معنای سیر و سلوک، یعنی رسیدن به آنجا که خدا بر دل انسان حکومت داشته باشد که فرمود: «قلبالمؤمن عرش الرحمن». قرآن شریف میفرماید: «الذین قالوا ربّنا الله ثمّ استقاموا تتنزّل علیهم الملائکة»(فصلت،30)؛ در روایت آمده همانطور که ملائکه بر انبیا نازل میشوند و با آنها حرف میزنند، برای مؤمن هم بهطور الهام وارد میشود.

حالا رسیدن به این مقام، مجانی و با تنبلی و نپیمودن راه معلوم است که بهدست نمیآید. شیخ الرئیس در اینجا یک جمله دارد که دیگر وامصیبتا است. ایشان میفرمایند: قبلاز این شوق و قبل از این حرکت، باید مصداق «فاخلع نعلیک إنّک بالواد المقدس طوی»(طه،12) شوی؛ یعنی کسی که میخواهد وارد وادی مقدس سیر و سلوک شود، باید هیچ محبت و دلبستگی به غیر خدا نداشته باشد و الا نمیتواند وارد بشود که بهراستی هم اینطور است. اگر کسی بخواهد وارد بشود، اول مقام انقطاع عنالناس میخواهد. اگر شما شنیدید که مرحوم حاج شیخ عبدالکریم مؤسس حوزه قم بارها میفرمود که ملا شدن چه مشکل، آدم شدن محال است، تعجب نکنید. آیه هم میفرماید: کفشهایت را در آور بعد وارد شو، مراد این است که شستوشو کن و بعد بیا؛ الا بدون شستوشوی دل نمیشود و حقیقتاً به مقام سیر و سلوک رسیدن، به راز و نیاز زیادی نیاز دارد.


 نماز شب وسیله سیر و سلوک

و به همین خاطر است که امام یازدهم میفرمایند که محال است کسی نماز شب نخواند، اما در سیر و سلوک به مقامات برسد و بخواهد اهل دل بشود. معلوم است که نمیشود. آیه دارد: «قم اللیل الا قلیلاً»؛ الآن شما میدانید که درس خواندن خیلی مشکل است و ما طلبه نظیر مسافران آن قطاری هستیم که مرتب در وسط راه پیاده میشویم. دیگر آخر خط کسی در قطار باقی نمیماند.

این از ملا شدن است، که این همه موانع، در جلوی راه وجود دارد. در وادی خودسازی هم گریه دارد، دق کردن دارد؛ چه کسی میخواهد خودسازی بکند؟ افراد معمولاً یا اصلاً خود را مریض نمیدانند و یا اگر هم مریض میدانند، در صدد رفع این مرضها و این صفات رذیله نیستند. دنیا طلبی سرتاپای ما را گرفته است. کمتر کسی میتواند ادعا کند که من خود خواه و خودپسند نیستیم.

چه کسی میتواند بگوید که دیگران مقدم بر من هستند. در احوالات مرحوم حاج شیخ هست که برایش خانه میخرید، او میفروخت و به طلبههای نیازمند میداد و بالاخره هم آنقدر قرض بالا آورد و با همان قرضها از دنیا رفت. معلوم است که چنین فردی میتواند حوزه را سروسامان بدهد و برکت بهوجود آورد.

این حرفهای شیخالرئیس را سرسری نگیرید و بدانید که در مسیر سیر و سلوک، امتحانات پیش میآید و اصلاً بدون امتحان نمیشود انسان به کمال برسد. آیه دارد: «أحسب الناس أن یترکوا أن یقولوا آمنّا و هم لایفتنون»(عنکبوت،2). هر کس طوری امتحان میشود. اینکه دعا کنیم تا امتحان نشویم که ممکن نیست بلکه بخواهیم تا در امتحانات رفوزه نشویم. علیکلحال راه مشکل است، ولی اگر نتیجه حاصل شود عالی است.

تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج