*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


گوناگون, افق خانواده شماره خبر: ٣٩٢٠٥٢ ١٠:٤٩ - 1396/03/18   من امام حسن‌ علیه‌السلام  را دوست دارم ارسال به دوست نسخه چاپي


من امام حسن‌ علیه‌السلام  را دوست دارم

من امام حسن‌ علیه‌السلام را دوست دارم


من امام حسن را دوست دارم. ایشان دومین امام شیعیان است. پدرشان امام علی‌ علیه‌السلام و مادرشان حضرت فاطمه‌ سلام‌الله‌علیها بودند. امام حسن‌ علیه‌السلام اولین فرزند آن دو بزرگوار بودند. پس از تولد، ایشان را در پارچه‌ی سفیدی پیچیدند و برای نام‌گذاری، به پیامبر اکرم‌ صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم دادند. پیامبر در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفتند. آن‌گاه او را حسن نامیدند. حسن خیلی شبیه پدربزرگش بود. ....

 

من امام حسن را دوست دارم. ایشان دومین امام شیعیان است. پدرشان امام علی علیه‌السلام  و مادرشان حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها بودند. امام حسن علیه‌السلام  اولین فرزند آن دو بزرگوار بودند. پس از تولد، ایشان را در پارچهی سفیدی پیچیدند و برای نامگذاری، به پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم  دادند. پیامبر در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفتند. آنگاه او را حسن نامیدند. حسن خیلی شبیه پدربزرگش بود.

حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم  امام حسن علیه‌السلام  را خیلی دوست داشتند. او را روی شانه میگذاشتند و با او بازی میکردند. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم  دربارهی امام حسن علیه‌السلام  میگفتند:

«خدایا! من حسن را دوست دارم پس تو نیز او را دوستداشته (محبوب) بدار.»

گاهی هم دربارهی او و برادرش میفرمودند: «هرکه حسن و حسین را دوست بدارد، مرا دوست داشته است؛ و هر کس با ایشان دشمنی کند، با من دشمنی کرده است.»

٭ ٭ ٭

امام حسن علیه‌السلام  خیلی مهربان بودند. مخصوصاً فقیران را خیلی دوست داشتند و همیشه به آنها کمک میکردند. ایشان سهبار همهی دارایی خود را با فقیران تقسیم کردند؛ یعنی نیمی از آنرا برای خودشان برداشتند و نیمی را هم به آنان بخشیدند.

امام حسن علیه‌السلام  اگر به فقیری چیزی میدادند، بر او منت نمیگذاشتند و با او مغرورانه سخن نمیگفتند. آنحضرت بسیار کریم و بزرگوار بودند. یکبار مال فراوانی را به فقیری بخشیدند و حتی کرایهی بردن آن مال را هم به او دادند.

امام دوم ما، به درخواستهای مردم اهمیت زیادی میدادند و کسی را از خودشان ناامید نمیکردند. تا میتوانستند خواستههای دیگران را برآورده میساختند. یکروز مردی نزد آن بزرگوار آمد و گفت: «ای پسر امیرمؤمنان! دشمن بیرحم و ستمگری به من حمله کرده که خواهش میکنم مرا از دستش نجات بدهید.»

امام علیه‌السلام  به او فرمودند: «این دشمن تو کیست که من باید در برابر او از تو دفاع کنم؟»

مرد گفت: «فقر و نداری.»

امام علیه‌السلام  پنج هزار درهم به او بخشیدند. سپس فرمودند: «هر وقت این دشمن ستمگر نزد تو آمد، تو هم نزد من بیا تا یاریات کنم.»

منبع: من امام حسن علیه‌السلام  را دوست دارم

نوشتهی حجةالاسلام والمسلمین غلامرضا حیدری ابهری

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA


خروج