*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > فاطمیه1391 


فاطمیه91 شماره خبر: ١٣٤٨٠٩ ١١:١٠ - 1391/02/03   آیةالله‌العظمی جوادی آملی ارسال به دوست نسخه چاپي


آیةالله‌العظمی جوادی آملی

تفاوت عظيم حضرت فاطمه(ع) و حضرت مريم(ع)


اگر کسي بخواهد طوفاني به‌پا کند، آن «نوح» مي‌طلبد که 9 قرن و نيم تلاش بکند تا خدا درباره او بفرمايد: «سلام علي نوح في‌العالمين» (1) جهاني‌شدن و جهان‌شمول شدن کار حضرت نوح(ع) است که 950 سال رنج ببرد! آن طوفان مي‌آورد، آن جهاني مي‌شود. حضرت موسي(ع) با همه تلاش و کوشش آيةللعالمين نبود...

  حضرت فاطمه(س)، رحمةللعالمین

اگر کسي بخواهد طوفاني بهپا کند، آن «نوح» ميطلبد که 9 قرن و نيم تلاش بکند تا خدا درباره او بفرمايد: «سلام علي نوح فيالعالمين» (1) جهانيشدن و جهانشمول شدن کار حضرت نوح(علیه السلام) است که 950 سال رنج ببرد! آن طوفان ميآورد، آن جهاني ميشود. حضرت موسي(علیه السلام) با همه تلاش و کوشش آيةللعالمين نبود؛ حضرت ابراهيم(علیه السلام) با همه سعي و تلاشش، معماري و مهندسي کعبهاش، کارمندي و کارگري کعبهاش، تبر کشيدن و بتشکن شدنش، «حرّقوه وانصروا الهتکم» (2) را شنيدنش؛ مع ذلک آيةللعالمين نبود!

اگر کسي بخواهد جهاني بشود، يعني بين اوّلين و آخرين، حرفي براي گفتن داشته باشد؛ يا تلاش 950 ساله حضرت نوح(علیه السلام) ميطلبد که به تنهایي ميشود: « آية للعالمين». چون «سلام عالمين»، تنها کسي که در قرآن براي او چنين سلامي آمده، حضرت نوح(علیه السلام) است؛ که فرمود: «سلام علي نوح فيالعالمين». درباره موسي، عيسي و ابراهيم(علیهم السلام) دارد: «سلام علي ابراهيم» (3)، «سلام علي موسي وهارون» (4)؛ امّا فيالعالمين ندارد!

اگر کسي بخواهد جهاني بشود يا مانند حضرت نوح(علیها السلام) بايد قريب هزار سال زحمت بکشد؛ يا اگر نشد، نيمي از عالمين است، نه تمام عالمين. اگر حضرت مريم(علیها السلام) بخواهد عالمي بشود، به علاوه حضرت عيسي(علیه السلام) است؛ اگر حضرت عيسي(علیه السلام) بخواهد جهاني شود، به علاوه حضرت مريم(علیها السلام) است: و جعلنا ابن مريم و امّه آية للعالمين. امّا طبق بيان رسول گرامي(ص)، حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام)، سيّدة نساءالعالمين است؛ منالأوّلين والآخرين. چون عدل قرآن کريم است، اين قرآن هم نذيرا للعالمين(5) است، ذکري للبشر(6) است و چون همتاي سایر انسانهاي کامل اهلبيت عصمت و طهارت(علیهم السلام) است؛ اينها ميتوانند پيام جهاني داشته باشند؛ ميشوند کلمه جامع.

 در کسب روزي «علمي» و «مادي»

وقتي وجود مبارک حضرت زکريا وارد محضر حضرت مريم(علیها السلام)ميشد، روزيهاي غيبي را در محضر او مييافت؛ مثلاً ميوه غيرفصل مييافت: کلّما دخل عليها زکريّا المحراب وجد عندها رزقاً، به حضرت مريم(علیها السلام) ميگفت: أنّي لک هذا؛ قالت هو من عندالله انالله يرزق من يشاء(7) و مانند آن. هر وقت حضرت زکريا وارد ميشد؛ ميوههاي غيرفصل را، غذاهاي تازه غيرمترقّب را نزد حضرت مريم(علیها السلام) ميديد، از ایشان سؤال ميکرد: اين روزي از کجاست؟ ميفرمود: از ناحيه غيب الهي است.

امّا وقتي رسولخدا(ص) رحلت کردند، طبق نقل مرحوم کليني رضواناللهتعالیعلیه، جبرئيل که از بزرگترين فرشتگان وحيالهي است، براي وجود مبارک حضرت فاطمه(علیها السلام) نازل ميشد، اسرار عالم را به آنحضرت ميآموخت، يا به آن حضرت تقديم ميکرد. هر وقت حضرت عليبن أبيطالب(علیه السلام) وارد ميشد؛ ميديد مطالب جديد، معارف تازه، روزيهاي ملکوتي و علوم غيبي تازهاي از حضرت زهرا(علیه السلام) ميشنود. به ایشان ميفرمود: أنّي لک هذا؛ اين خبرهاي غيبي از کجاست؟ اينکه در گذشته دور چنين بود، در آينده دور چنين ميشود، در عرش چه خبر است، در لوح چه خبر است، در کرسي چه خبر است، در کتاب مبين چه خبر است، در امّالکتاب چه خبر است، در قيامت چه خبر است؛ اين حرفها را کي گفت؟ قالت من عندالله، ميفرمود: اين را از نزد خدا ميگويم.

حضرت مريم(علیها السلام) ميوههاي تابستاني را در زمستان در حضور خود ميديد، به حضرت زکريا ميگفت: اينها داده خداست؛ ولي حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) اخبار لوح و قلم را، اخبار عرش و فرش را، اخبار مبدأ و معاد را، اخبار لوح محفوظ را، اخبار آينده و گذشته را در پاسخ به حضرت علي(علیه السلام) ميگفت: هو من عندالله. بين اين روزي و آن روزي، بين «سيب و گلابي» و «عرش و فرش» خيلي فرق است!! بين «سيب و گلابي» و «عرش و فرش» به همان اندازه «عرش» و «فرش» فرق است. اينرا که در مصحف حضرت فاطمه(علیها السلام) است، نشانه کلمه جامعه بودن آنحضرت است.

وقتي حضرت عليبنأبيطالب(علیه السلام) دست به قلم ميبرد که فرمان پيغمبر را اجرا کند و قرآن بنويسد؛ با قداست همراه است. اما وقتي همين عليبن أبيطالب(علیه السلام) دست به قلم ميبرد تا گفتار و کلمات نوراني حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) را که از جبرئيل(علیه السلام) دريافت ميکرد بنويسد، آنهم با قداست همراه است. حضرت علي(علیه السلام) ميشود منشي پيغمبر اکرم(ص)، قرآن تحويل ميدهد؛ حضرت علي(علیه السلام) ميشود منشي حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام)، مصحف فاطمه تحويل ميدهد. اين مصحف فاطمه همانند باطن قرآن، منبع علمي اهلبيت(علیهم السلام) است.

 کفالت حضرت زهرا(علیها السلام) در برابر کفالت حضرت مريم(علیها السلام)

اگر کسي خواست ببيند چرا حضرت مريم(علیها السلام) نيمي از جهانيشدن است و تا حضرت عيسي(علیه السلام) ضميمه نشود، جهاني نخواهد شد؛ ولي حضرت فاطمه(علیها السلام) به تنهایي کلمه جامعهالهي است؛ بايد بداند کفيل حضرت مريم(علیها السلام)، حضرت زکريا بود: و کفّلها زکريا (8) يعني جعلالله سبحانهوتعالي زکريا کفيلاً للمريم؛ ولی کفيل وجود مبارک حضرت فاطمه(علیها السلام)، رسول گرامي اسلام(ص) است که اولين و آخرين، در پيشگاه رسالت آنحضرت خاضعاند.

(سخنراني علامه جوادي آملي در مراسم افتتاح شبستان امام خميني(ره)  حرم ملکوتي کريمه اهلبيت(علیها السلام) ـ 5/ 5/ 1384)

 

پینوشتها

1. صافات/79        2. انبياء/68

3. صافات/109      4. صافات/120

5. فرقان/1                      6. مدّثر/31

7. آلعمران/37     8. آالعمران/37


خروج




چهارشنبه ١٥ مرداد ١٣٩٩
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام