*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > افق پارسایی > افق پارسایی4 


افق پارسایی4 شماره خبر: ٣٣٩٢٧٦ ١١:٥٢ - 1393/01/23    ارسال به دوست نسخه چاپي


زيارت امام حسين(ع) براي خـدا يا براي خواهش دل؟!


آيةالله‌العظمي بهجت(ره) فرموده‌اند: از مرحوم آقا «ميرزا جواد‌آقا ملكى تبريزى» نقل شده كه فرمود: آيا هيچ شده است كه خود را در صدق عبوديت و بندگى امتحان كنيد تا بدانيد آيا بنده خداييد يا نه؟ فكر كنيد اگر با زن و فرزند خود به قصد زيارت كربلا، مهياى حركت، سفر نموده و با زحمت فراوان و هزينه زياد تا لب مرز برسيد، ولى در آن‌جا مى‌بايست حرامى (مانند كشف حجاب يا نظر اجنبى به همسر و ...

آيةالله‌العظمي بهجت(ره)  فرموده‌اند:

از مرحوم آقا «ميرزا جواد‌آقا ملكى تبريزى» نقل شده كه فرمود:

آيا هيچ شده است كه خود را در صدق عبوديت و بندگى امتحان كنيد تا بدانيد آيا بنده خداييد يا نه؟

فكر كنيد اگر با زن و فرزند خود به قصد زيارت كربلا، مهياى حركت، سفر نموده و با زحمت فراوان و هزينه زياد تا لب مرز برسيد، ولى در آن‌جا مى‌بايست حرامى (مانند كشف حجاب يا نظر اجنبى به همسر و دختران همراه) را مرتكب شويد تا مقدمه خروج از گمرك و گرفتن گذرنامه و مجوز عبور از مرز باشد؛ در اين صورت خود را چگونه مى‌يافتيد؟

آيا با خود مى‌گفتيد: اين يك حرام عيب ندارد، ما كه اين‌همه زحمت كشيده و هزينه نموده‌ايم تا به اين‌جا رسيده‌ايم، بگذار اين حرام انجام گيرد و عبور كنيم؛ و يا با كمال شجاعت و مردانگى و متانت مثل گل با آن‌همه رنج و دورى راه و تحمل مخارج و هزينه سفر، با عائله خود برمى‌گشتيد؟

زيرا كسى‌كه فرموده: زيارت مستحب است و همان كسى‌كه من به قصد قربت و به داعى (انگيزه) امر او، تا به اين‌جا آمده‌ام و متحمل اين همه خسارت شده‌ام، ارتكاب حرام را جايز نمى‌داند و به داعى نهى و زجر او، بايد دوباره بدون هيچ‌گونه نگرانى و ناراحتى برگردم؛

چراكه من بنده‌ام، من مى‌خواستم زيارت حضرت سيدالشهدا(ع)  را براى رضاى خدا انجام دهم، نه براى خواهش دل خود. اگر براى خداست، خدا مى‌فرمايد: كار حرام را انجام نده و با انجام گناه به زيارت مرو، لذا بايد امتثال نمايم و براى او به زيارت نروم.

بنابراين، اگر اين‌طور نكرد و برنگشت، يقينا ناقص‌الإيمان است؛ زيرا خداوند سبحان مى‌فرمايد:

فلا و ربّك لا يؤمنون حتّى يحكّموك فيما شجر بينهم ثمّ لا يجدوا فى أنفسهم حرجًا ممّا قضيت و يسلّموا تسليمًا (نساء/65)؛ پس به پروردگارت سوگند، ايمان نمى‌آورند، مگر اين كه در اختلافى كه ميان آن‌ها پيش آمده تو را حاكم كنند، سپس از آن‌چه قضاوت نمودى در دل خود هيچ دلتنگى احساس نكنند، و چنان كه بايد خود را تسليم [خدا و حكم شما] كنند. بنده‌ي با ايمان بايد تسليم فرمان و حكم الهى باشد، نه تابع خواسته‌هاى خود و مطيع نفس و شيطان.

منبع: پايگاه اينترنتي آيةالله‌العظمي بهجت(ره)  


خروج




چهارشنبه ٠٥ تير ١٣٩٨
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام