*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > افق پارسایی > افق پارسایی4 


افق پارسایی4 شماره خبر: ٣٣٩٢٤٧ ١٠:٢٥ - 1393/01/23    ارسال به دوست نسخه چاپي


شرايط توبه از نظر امام علي(ع)


براي كمال توبه و تماميت آن نيز شرايطي چند است و كسي‌كه خواهد توبه او به سر حد كمال باشد و زنگ معصيتي كه كرده، بالمره از آيينه دل او زدوده شود، بايد بعد از تلافي و تدارك هر معصيتي به دوام ندامت و قضاي عبادت و اداي مظالم پيوسته بر حال خود گريان و هميشه متألم و محزون باشد؛ و ...

براي كمال توبه و تماميت آن نيز شرايطي چند است و كسي‌كه خواهد توبه او به سر حد كمال باشد و زنگ معصيتي كه كرده، بالمره از آيينه دل او زدوده شود، بايد بعد از تلافي و تدارك هر معصيتي به دوام ندامت و قضاي عبادت و اداي مظالم پيوسته بر حال خود گريان و هميشه متألم و محزون باشد؛ و به ازاي آن معصيت، نفس خود را به زحمت بيندازد و رياضت دهد و در اكل و شرب تقليل نمايد.

مروي است كه: شخصي در خدمت حضرت علي(ع)  گفت: «استغفرالله». آن حضرت فرمود: مادرت بر تو بگريد آيا مي‌داني حقيقت استغفار چيست؟! به درستي كه استغفار درجه عليين است.

و بر مجموع شش معني مي‌شود:

اول: پشيماني بر گذشته.

دوم: عزم بر ترك گناه در مدت عمر.

سوم: أدا‌كردن حقوق مردم.

چهارم: قضا‌كردن هر واجبي كه فوت شده.

پنجم: گداختن هر گوشتي حرام روييده به حزن و الم، تا پوست به استخوان چسبد و گوشت تازه برويد.

ششم: الم و زحمت طاعت و عبادت به بدن چشانيدن به ازاي آن‌چه از شيريني معصيت چشيده. چون كسي اين شش امر را به‌جا آورد بگويد: «استغفر‌الله»

مراد حضرت در اينجا، استغفار كامل است. و مراد آن نيست كه استغفار‌كردن بدون مجموع اين شش امر، لغو و بي‌فايده است؛ زيرا شكي نيست كه تلفظ به كلمه «استغفرالله» از روي اخلاص با فهميدن معني آن نيز موجب تخفيف عذاب است. بلكه گفتن آن از براي ثواب اگرچه معني آن را نفهمد خالي از ثواب نيست. هم‌چنان كه بسياري از عوام مي‌گويند.

بنابراين بايد توبه‌كار نفس خود را بر طاعات و تكاليفي كه مخالف با معاصي است ملزم نمايد تا اثر معصيت را بزدايد؛ زيرا دفع هر مرضي به ضد آن مي‌شود. پس اگر در مجامع لهو و لعب غنا شنيده باشد، كفاره آن را به شنيدن قرآن و مواعظ و احاديث و نشستن در مساجد و امثال آن جبران كند، و كفاره شرب خمر را رياضت نفس و تشنگي تحمل نمايد، و كفاره خوردن چيز حرام را بعد از تصدق قيمت آن روزه‌داشتن و به كم خوردن قناعت كند، و هم‌چنين هر چيزي را به مناسب آن معالجه كند تا اثر آن گناه محو شود و اگرچه دفع آن به عبادت ديگر غير مناسب هم ممكن است، ليكن معالجه مناسب زودتر اثر مي‌كند.

منبع: معراج‌السعادة، عالم رباني ملااحمد نراقي(ره)


خروج




چهارشنبه ٠٥ تير ١٣٩٨
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام