*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > اربعین 2 


گروه خبری: اربعین 2  | تاریخ:1397/08/15 | ساعت:١٣:٣٣ | شماره خبر:٤٠٣٦٥٠ |  


    اشبه النّاس برسول اللهحجت‌الاسلام والمسلمین حسین عشاقی

حجت‌الاسلام والمسلمین حسین عشاقی

 سیدبن طاووس در لهوف نقل می‌کند که هنگام رفتن حضرت علی‌اکبر به میدان رزم با دشمن، حضرت امام حسین‌ علیه السلام درباره فرزند جوانش فرمود «اللَّهُمَّ اشْهَدْ فَقَدْ بَرَزَ إِلَیهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِک»؛ خدایا شاهد باش که جوانی به مبارزه این قوم رفت که به‌لحاظ خلق و خوی و گفتارش شبیه‌ترین فرد به رسول خدا‌ صلی الله علیه و آله و سلم است... 

  


سیدبن طاووس در لهوف نقل میکند که هنگام رفتن حضرت علیاکبر به میدان رزم با دشمن، حضرت امام حسین علیه السلام درباره فرزند جوانش فرمود «اللَّهُمَّ اشْهَدْ فَقَدْ بَرَزَ إِلَیهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِک»؛ خدایا شاهد باش که جوانی به مبارزه این قوم رفت که بهلحاظ خلق و خوی و گفتارش شبیهترین فرد به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم است.

در مورد این فرمایش آن حضرت این سؤال طرح شده است که چگونه حضرت علیاکبر شبیهترین مردم به رسول الله بوده است؛ حال آنکه خود امام علیه السلام قطعاً سزاوارتر است به این مقام؟ و اگر بناست کسی شبیهترین فرد به رسول الله باشد باید خود امام باشد نه فرزندشان که در سطح امام نبودند.

در مقام پاسخ، یک توجیه بدوی این است که در عبارت مذکور «أَشْبَهُ النَّاسِ» وصف غلام است؛ بنابراین حاصل معنی این میشود که او از بین جوانان شبیهترین فرد به رسول خدا است نه از بین همه مردم؛ ولی این توجیه خیلی وجیه به نظر نمیرسد؛ زیرا وقتی کسی «أَشْبَهُ النَّاسِ» به رسول الله باشد دیگر فرقی نمیکند که او چه سنی داشته باشد؛ زیرا مفضولعلیه همه مردماند نهخصوص جوانان.

به نظر اینجانب این فرمایش حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام یک توجیه عرفانی دارد، و آن این است که نسبت هر یک از ائمه به پیامبر، نسبت نفسیت و عینیت است؛ یعنی هر امامی عین حقیقت محمدیه است با تجلی خاصی؛ چنانکه این نسبت عینیت برای امیرالمؤمنین علیه السلام در آیه مباهله آمده است؛ و نیز این نسبت عینیت در روایات برای همه ائمه وارد شده است که فرمودهاند «أَوَّلُنَا مُحَمَّدٌ وَ آخِرُنَا مُحَمَّدٌ وَ أَوْسَطُنَا مُحَمَّدٌ وَ کلُّنَا مُحَمَّد» (بحارالانوار/ج26/ص6)؛ یعنی اولین ما، همان محمد صلی الله علیه و آله و سلم است؛ و فرد وسطی ما، همان محمد صلی الله علیه و آله و سلم است؛ و فرد آخرین ما همان محمد صلی الله علیه و آله و سلم است؛ و هر یک از ما همان محمد صلی الله علیه و آله و سلم است؛ بر این اساس، مفاد روایت مورد بحث روشن میشود؛ زیرا حضرت امام حسین علیه السلام، در حقیقت همان حقیقت محمدی و خود رسول الله است، که در تجلی حسینی ظاهر گشته است؛ از این رو امام از حد تشابه عبور کرده و به اتحاد و یگانگی با حقیقت محمدیه رسیده است؛ نه اینکه در حد شبیهترین فرد باشد که اجمالاً نیاز به تمایز و تغایر خواهد داشت؛ اما حضرت علیاکبر که هنوز به مقام عینیت نرسیده بود اشبه الناس به پیامبر بود، نه عین و نفس رسول الله.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





پنج شنبه ٠١ آذر ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام