*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > اربعین 1 


گروه خبری: اربعین 1  | تاریخ:1397/08/15 | ساعت:١٥:٤٧ | شماره خبر:٤٠٣٦٨١ |  


    اربعین؛ تثبیت معرفت  و تشدید محبت

اربعین؛ تثبیت معرفت و تشدید محبت

 در اولین سال شهادت امام حسین‌ علیه السلام و بعد از 40 روز از عاشورا گذشته، خاندان عصمت و طهارت امام حسین‌ علیه السلام؛ قافله‌ اسرا، برای زیارت سیدالشهداء در کربلا، بر مزار ایشان حاضر می‌شوند. اهمیت این زیارت به قدری است که بعدها امام حسن عسکری‌ علیه السلام از مداومت به زیارت اربعین، به‌عنوان یکی از پنج علامت مؤمن یاد می‌کنند... 

  



در اولین سال شهادت امام حسین علیه السلام و بعد از 40 روز از عاشورا گذشته، خاندان عصمت و طهارت امام حسین علیه السلام؛ قافله اسرا، برای زیارت سیدالشهداء در کربلا، بر مزار ایشان حاضر میشوند. اهمیت این زیارت به قدری است که بعدها امام حسن عسکری علیه السلام از مداومت به زیارت اربعین، بهعنوان یکی از پنج علامت مؤمن یاد میکنند.

با توجه به اینکه چهار مورد دیگر از آن نشانهها؛ یعنی: به جا آوردن 51 رکعت نماز در شبانهروز، سجده بر خاک، بلند گفتن «بسماللهالرحمنالرحیم» در نماز و انگشتری در دست راست کردن، اعمالی هستند که استمرار و مداومت روزانه در آنها هست، میتوان استنباط کرد که منظور از به جا آوردن زیارت اربعین، استمرار در زیارت امام حسین علیه السلام با زیارتنامه مأثور در این مورد میباشد؛ نه خواندن آن سالی یک بار در 20 صفر.

مواظبت 40 روزه در هر صفت، حالت و یا رفتاری آن را در شخص نهادینه و تثبیت میکند. به این ترتیب «اربعین» سیدالشهدا به معنی 40 روز مواظبت، توجه و تذکر به ایشان با محبت همراه با سوز میباشد. با اربعین، معرفت، محبت، التزام و تقید به ایشان بیش از پیش شده و ادامه آن را در مراقبت و مواظبت دائمی از امام حسین علیه السلام روان و آسان میسازد.

زیارتنامه اربعین، عصاره و خلاصه معرفی سیدشهدا صلواتاللهعلیه و تبیین واقعه کربلا و حکمتهای آن در ابعاد معنوی و معرفتی و نیز ریشههای عداوت و دشمنی با ایشان در آن واقعه میباشد.

به ایشان عرض میشود: «السلام علیک یا ولی الله و حبیبه» یعنی به صلح و سلامت، تسلیم شما هستم، ای کسی که ولی خدایی؛ یعنی: به گردانیدن خدا، میگردی و حبیب او هستی؛ یعنی: محبت تو در خدای متعال و محبت خدای متعال در تو، ذاتی شماست و دوامی از ازل تا ابد دارد؛ لذا: تو برگزیده خالص خدای متعال میباشی.

از همین جا عظمت ظلم بر ایشان و شدت اهمیت شهادت حضرتش و مراتب نورانی و الهی آن نشان داده میشود و این در حالی است که وجود مبارک ایشان برای عالمیان خیر و برکت و امنیت بوده و ایشان همان رحمت واسعه الهیه است که مردمان از خوب و بد بر سر سفره آن بهرهمند از انواع مواهب شدهاند.

حضرتش به دلیل پیمان خود با خدای متعال؛ وفای به عهد کرده و دار و ندار خویش را مشتاقانه نثار او میکند و چنین است که عملکرد حضرتش در واقعه کربلا جلوه جمال و جلال الهی است. چنان جلوهای که خدای متعال به آن قسم یاد میکند: «کهیعص» و وجود مبارک حضرت زینب کبری علیها السلام از آن خبر میدهد: «و ما رأیت الا جمیلا» و عالم را به آتش محبت و سوز مصیبت خود چنان میسوزاند که خون گریه میکنند.

معرفت ولیالله سبب منحصر به فرد برونرفت از ظلمت جاهلیت و رهایی از اسارت جهالت و حیرت ضلالت میباشد. همین است معنای حدیث مشهور «من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة»، همین معنا را امام صادق علیه السلام در زیارت نیمه شعبان بیان میفرمایند: «بضیاء نورک اهتدی الطالبون إلیک؛ در پرتو نورت جویندگانت به سوی تو راه میپویند». برداشت از شهادت و قربانی شدن ایشان برای غیر خدا و جلوه مبارک مقام نورانی وی برای هر چیز دیگری بوده باشد، دون شأن و ظلمی دیگر در حق ایشان است؛ فدا کردن دیان دین برای دین و دنیا و مردمان، فدا کردن عالی بر دانی و عین نادانی است.

اوج تمامی بندگی در عملکرد ایشان آنجاست که در شدت مصیبت که اعظم مصائب است ، حضرتش، لحظهای حضور قلب خود را نسبت به خدای متعال از دست نداده و بیقرار نمیشوند: «و جاهدهم فیک صابراً محتسباً»؛ با بردباری بدون آنکه لحظهای و ذرهای غفلت در آن باشد و مقصد و مقصود الهیاش را گم کند، دار و ندار خود را با اشتیاق و چهرهای گلگون، از آن خدای متعال میکند.

معاملهای که او با خدای متعال میکند «بذل مهجته فیک» است؛ جان خود را آنچنان از آن خدای متعال میکند که برای خود هیچ تعقلی به آن باقی نمیماند؛ جان را چنان میبخشد که همه جانانه میشود. چنین است رفتار آن حضرت در معامله و معادله «من کان لله کان الله له؛ هر کسی خود را از آن خدا قرار دهد، خدای متعال خود را نیز از آن او قرار خواهد داد»، یاران ایشان نیز همین معامله را با او میکنند: «بذلوا مهجهم فیه». از این قرار است که اهل معنا و معرفت نسبت به حضرتش، کسانیاند که تولیت و موالات حضرتش را بر خویش چنان قبول میکنند که او را بر عزیزترینهای خود ترجیح داده و عرض میکنند: «بأبی أنت و أمی» و به حضور ایشان در باطن خود امنیت میبخشند؛ «اشهد إنّی بکم مؤمن» و به انتظار تحقق دین خدای متعال و شریعت او که معنا و حقیقت و باطن آن حضرت میباشند به انتظار میایستند تا هنگامی که خدای متعال اذن ظهور عنایت فرماید.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





پنج شنبه ٠١ آذر ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام