*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > اربعین 1 


گروه خبری: اربعین 1  | تاریخ:1397/08/15 | ساعت:١٥:٢٩ | شماره خبر:٤٠٣٦٧٥ |  


    رهنمودها و سفارش‌ها

رهنمودها و سفارش‌ها

 بیش از 13 قرن از واقعه جانسوز عاشورا می‌گذرد. کربلا که در نخستین اربعین حسینی شاهد حضور جابر‌بن عبدالله انصاری بود بعد از آن نیز عاشقان دیگری را پذیرا شد که با پای پیاده از اقصی نقاط جهان در سالروز اربعین سید و سالار شهیدان سراسیمه همراه با عشق آتشین به مولای خویش رهسپار سرزمین حسینی شدند... 

  




بیش از 13 قرن از واقعه جانسوز عاشورا میگذرد. کربلا که در نخستین اربعین حسینی شاهد حضور جابربن عبدالله انصاری بود

بعد از آن نیز عاشقان دیگری را پذیرا شد که با پای پیاده از اقصی نقاط جهان در سالروز اربعین سید و سالار شهیدان سراسیمه همراه با عشق آتشین به مولای خویش رهسپار سرزمین حسینی شدند.

مراسم پیادهروی اربعین در عصر مرجعیت شیخ مرتضی انصاری با شکوه تمام رواج داشته است، در حالیکه پس از وی، این عمل، متعلق به طبقه فقرا و نیازمندان معرفی شد، ولی محدث نوری آن را احیا کرد. این مراسم در دورههای مختلف تاریخی استمرار داشته و حتی در دوره دیکتاتوری صدام حسین نیز بهصورت مخفیانه برگزار میشد.

در ادامه رهنمودها و سفارشات مراجع و علمای شیعه در مورد زیارت اربعین در چند بخش تقدیم خوانندگان ارجمند میگردد.

 آیةاللهالعظمی محمدتقی بهجت قدس سره

..................................................................

حضرت آیةالله محمدتقی بهجت فومنی درباره اهمیت پیادهروی روز اربعین میگوید: روایت دارد که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف که ظهور فرمود، پنج ندا میکند به اهل عالم، «اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین قَتَلُوهُ عَطشاناً، اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین سحقوه عدوانا،...» یعنی امام زمان خودش را به واسطه امام حسین علیه السلام به همه عالم معرفی میکنند، بنابراین در آن زمان باید همه مردم عالم، حسین علیه السلام را شناخته باشند. اما الان که هنوز همه مردم عالم، حسین علیه السلام را نمیشناسند این تقصیر ماست، چون ما برای سیدالشهدا علیه السلام طوری فریاد نزدیم که همه عالم صدای ما را بشنود، پیادهروی اربعین بهترین فرصت برای معرفی حسین علیه السلام به عالم است.

با اینکه زیارت سیدالشهدا علیه السلام در اکثر برهههای تاریخی به سختی انجام میشد و جان زائران در خطر بود، اما با این وجود عاشقانه خطرات را به جان میخریدند و به پابوسی امام حسین علیه السلام در روز اربعین نائل میشدند.

 

 بیانیه آیةاللهالعظمی وحید خراسانی

.................................................................. زوار قبر سیدالشهداء علیه السلام اگر بدانند کجا میروند و به زیارت چه کسی مشرف میشوند، سر از پا در این سفر نمیشناسند.

جایی که میروند، کسی است که کلام او به منزله کلام خداست - چون حجت بالغه الهیه است - و مقصد آنان در این سفر عرش خداست، آنچه برای ایشان در این مقصد منتهای مطلب است، آن است که آنان زوار خدایند. «قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام: مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَیْنِ علیه السلام؟ قَالَ : کَانَ کَمَنْ‏ زَارَ اللَّهَ‏ فِی‏ عَرْشِهِ‏ . قَالَ: قُلْتُ: مَا لِمَنْ زَارَ أَحَداً مِنْکُمْ [ أَحَدَکُمْ‏ ]؟ قَالَ : کَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللَّهِ‏ صلی الله علیه و آله و سلم».

حدیث صحیح که عقل را مبهوت میکند، این است: عن ابنمحبوب، عن اسحاقبن عمار، قال: سمعت أباعبدالله علیه السلام یقول: لیس نبی فی السموات والأرض إلا ویسألون الله تبارک وتعالی أن یؤذن لهم فی زیارة الحسین علیه السلام ففوج ینزل ففوج یعرج؛ هیچ پیغمبری نیست، یعنی از آن آدمی که شد صفی الله و مسجود تمام ملائکة الله، و آن نوحی که نهصد و پنجاه سال مردم را به خدا دعوت کرد و شد نجی الله، و آن ابراهیمی که خدا او را مبتلا کرد به کلمات و بعد از تمام آن کلمات از نبوت و رسالت و خلت گذشت و به مقام امامت رسید، و آن موسایی که خدا درباره او فرمود: «ونادیناه من جانب الطور الأیمن وقربناه نجیا، و شد کلیم الله»، و آن عیسیای که از دم روحالقدس بهوجود آمد و شد کلمةالله و روحالله، همه اینان مسئلتشان از خداوند تبارک وتعالی این است که به آنان اذن دهد که به زیارت قبر حسینبن علی علیهما السلام مشرف شوند.

در آن بقعه چه غوغا است که مطاف تمام انبیا و اولواالعزم از فرستادگان خداست. فوجی از آسمان به زمین نازل و فوجی از زمین به آسمان صاعد، هستند که شامل ملائکه مقربین و انبیا و مرسلین است، و تا قیامت امر بر این منوال است.

خوشا به حال کسانی که قدر این نعمت را بدانند و بعد از این سفر که از هر گناهی پاکیزه میشوند، مراقب باشند که خود را آلوده نکنند، و خدا و امام زمان علیه السلام را هرگز فراموش ننمایند.

و هر ماهی یک ختم قرآن بکنند و به روح رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم تا امام زمان علیه السلام نثار کنند و همه قرآنی را که در دوره سال برای چهارده معصوم قرائت کردند، به حضرت ولی عصر صاحب العصر والزمان علیه السلام هدیه کنند، که این عمل آنان را با امام زمان علیه السلام محشور خواهد کرد و کسی که با او باشد، با تمام انبیا و اوصیا است.

سزاور است کسانی که از ایران مشرف میشوند، به نیابت امام هشتم علیبن موسی الرضا علیهما السلام بروند، و کسانی که از بلاد دیگر به آن حرم شرفیاب میشوند، به نیابت سائر معصومین علیهم السلام مشرف شوند. در این سفر پر برکت چون نائب آن مقام رفیع هستند، نظر عنایت حضرت سیدالشهدا علیه السلام به آن نائبان موجب سعادت دنیا و عقبی است.

والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته

 

 آیةاللهالعظمی صافی گلپایگانی

..................................................................

روز اربعین مظهر عزت و سرافرازی است. اربعین مظهر استقامت امت قرآن و روز محکومیت جهالت و گمراهی و بردگی غیرخداست. شما با اقدام شجاعانه خود در این روز بزرگ، از حق، ایمان و وجدان زنده بشری دفاع میکنید و پیام سیدالشهدا علیه السلام را به جهان میرسانید و استبداد و حاکمان مستبد و مزدوران بیگانگان را محکوم میکنید و به یزید و ابنزیاد و طاغوتهای ظالم زمان اعتراض میکنید.

طنین فریاد لبیک یا حسین و هیهات منا الذله شما، غریو حق و ندای قرآن و فریاد استقلال و آزادی اسلامی و فریاد توحید و ندای آسمانها و زمین است.

آفرین بر شما؛ شما لیاقت عمل به وظیفه ولایی و اسلامی خود را پیدا کردید. شما با پای پیاده رهسپار کربلا شدهاید و اکنون فرشتگان، بال خود را زیر پای شما گستردهاند. کاش همراه شما بودم و افتخار داشتم این گامهای مبارک و عزیز و مقدس را با شعار لبیک یا حسین بردارم و خاک قدمهای شریف شما را توتیای دیدگان سازم. گوارایتان باد، گوارایتان باد.

درود خدا بر شما ای یاوران اسلام! ای یاوران قرآن! ای یاوران ابیعبدالله علیه السلام!

حضور میلیونی زائران با پای پیاده از شرق و غرب و دور و نزدیک به سوی کربلای مقدس، کنگره عظیمی است که به دنیا اعلام میکند، راه حسین و اهداف او جاودان و فراموش ناشدنی است و شهدای این راه، شهدای حق و شهامت و قهرمانی هستند. خداوند آنها را با اصحاب حسین محشور کند که جان خود را فدای حسین علیه السلام کردند و رحمت خدا بر آنها و جان پاکشان باد.

برنامه اربعین و عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، برنامهای خدایی است که ما از توصیف و تصور عظمت آن قاصریم و انسان واقعاً از عظمت آن متحیر میماند.

کوچکترین قدم و کمترین کار در این راه، بسیار بزرگ و با عظمت است. حرکت، حرکتی الهی است که در معرض دید همه جهانیان میباشد.

هر چه بیشتر و بهتر، این برنامه تعظیم و تکریم شود، اسباب رضایت و خشنودی خاطر مبارک امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بیشتر فراهم میشود. «یا لیتنی کنت معکم» حقیرِ کمترین، خاک پای زائرین اربعین امام حسین علیه السلام هستم، و به آن افتخار میکنم.

 




رهنمودها و سفارشها

 آیةاللهالعظمی مکارم شیرازی

.................................................................

عیناً در روایات داریم ائمه پیاده از مدینه میرفتند مکه. امام سجاد علیه السلام بیستوپنج سفر شاید با پای پیاده رفت. گاهی مرکب هم همراه خودشان میبردند، به دو فایده؛ یک فایده اگر وسط راه ناچار شوند سوار بشوند، دیگر اینکه بگویند از بی مرکبی نیست که ما پیاده میرویم، مرکب هم داریم و پیاده میرویم، لذا این پیادهرویِ اربعین یک نوع اظهار عظمت و تجلیل از مقام شامخ اباعبدالله علیه السلام است که خیلی در دنیا صدا میکند و تبلیغ خوبی برای عالم تشیع و عالم اسلام است.

میدانید که در ایام اربعین، اجتماع در کربلا، از عاشورا بیشتر است، انبوه جمعیت خیلی بیشتر است. آن وقت عده زیادی پیاده، زن، بچه، با اینکه خطراتی هم که احتمال میدهند تهدیدشان بکند میآیند، این دلیل بر این است که واقعاً عاشق این مکتب هستند. تنها عشق است که آنها را به این سمت و سو میبرد. آن تأثیری که در این پیادهروی هست، در زیارت معمولی نیست. انسان یک حال و هوایی دیگری پیدا میکند. تا آدم نرود، توجه پیدا نمیکند، یک شور و نشاط و یک عشق دیگری پیدا میکند.

..............................................................................................

خاطره خواندنی آیةاللهالعظمی مکارم شیرازی از پیادهروی روز اربعین

آیةاللهالعظمی ناصر مکارم شیرازی نیز که در دوران طلبگی سالهای 1369 تا 1370 هجری قمری در نجف اشرف ساکن بوده، دوبار توفیق پیادهروی از نجف تا کربلا را داشته است. وی با پای برهنه از مسیر شط (رودخانه) که حدود 20 کیلومتر طولانیتر از مسیر کنونی نجف کربلاست و حدود 3 روز به طول میانجامید، به زیارت اباعبدالله الحسین علیه السلام مشرف شدند.

آیةالله مکارم شیرازی با اشاره بهخاطره پیادهروی از نجف به سوی کربلا، میگوید: وقتی به یکی از این مُضیفها رسیدیم، صاحب مضیف دعوت و اصرار کرد که مهمان او بشویم و آنجا استراحت کنیم، به او توضیح دادیم که چون امروز کم راه رفتهایم و باید مسافت بیشتری را طی کنیم، فرصت ماندن نداریم، پس از کمی اصرار او و امتناع ما، ناگهان صاحب مضیف که معلوم بود چند وقتی است که مهمان برایش نرسیده و از این بابت خیلی ناراحت است، ناگهان چاقویش را در آورد و تهدید کرد که من مدتی است مهمان برایم نیامده است و شما حتماً باید مهمان ما بشوید! اینقدر مهمانی کردن زائر امام حسین علیه السلام در نزد اینها اهمیت و ارزش داشت... . البته بالاخره بعد از اینکه توضیح بیشتری برایش دادیم و قول دادیم که از طرف او زیارت کنیم، اجازه داد که ما برویم.

 

 آیةاللهالعظمی نوری همدانی

.................................................................

با سلام و عرض تسلیت به مناسبت ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، یکی از مناسبت های مورد عنایت اسلام، اربعین میباشد که در برخی از روایات، زیارت اربعین بهعنوان یکی از نشانههای مؤمن قلمداد شده است.

راهپیمایی عظیم اربعین در جهان بشریت هیچ مثل و مانندی ندارد و مردم با عشق به پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله و سلم و ارادت به خاندان پاک و مطهرش با هر نوع رنگ و نژاد و مذهب در یک نقطه گرد هم میآیند و همگی به زیارت آن امام همام میشتابند.

در طول این مسیر خدمتگذاران در خدمت رسانی به این زائران، از همدیگر سبقت گرفته تا در هرچه بهتر برگزار شدن این امر مهم کمک کرده باشند.

اینجانب نکاتی را به زائران عزیز اربعین حسینی عرض مینمایم:

1- پیام این حرکت بزرگ، همان پیام قیام امام حسین علیه السلام است، یعنی دعوت جهانیان به سوی حقیقت و عدالت و مقابله با ظلم و ستم. اجتماع بزرگ اربعین، تجلی مبارزه با جنایت یزیدیان زمان، یعنی آمریکا و صهیونیست و ایادی منطقهای آنان است و طرفداری از مظلوم بدون در نظر گرفتن مرز جغرافیایی در هر کجای عالم است.

2- راهپیمایی اربعین نماد وحدت و همدلی و پرهیز از اختلاف میباشد، در این رابطه حفظ حقیقت اسلام و احترام به عقاید مذاهب اسلام و جلوگیری از اهانت و جسارت به آنان از اصول این موضوع است.

3- معرفی حقیقت تشیع در مقابل تشیع لندنی و جلوگیری از هر عملی که مورد وهن مذهب باشد از توصیههای دیگر است.

4- رفع موانع و ایجاد سهولت برای انجام زیارت اربعین و به حداقل رساندن هزینههای سفر از سوی دولتهای محترم ایران و عراق از ضروریات است.

5- جلوگیری از تشریفات و اسراف و تبعیت از قوانین دو کشور و مراعات حال همسفران از توصیههای دیگر ما به زائران میباشد.

6- غافل نشدن از امور واجب دینی و انجام به موقع و اول وقت آن مانند نماز جماعت در اول وقت و تسریع در زیارت برای فراهم شدن بهرهگیری همگان از مضجع نورانی امام حسین علیه السلام.

7 در پایان ضمن التماس دعای خیر و آرزوی فرج و سلامتی مولانا صاحب العصر و الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از همه دستاندرکاران این حرکت بزرگ بهویژه مردم عزیز ایران و عراق به جهت خدمتگزاری و پذیرایی از زائران تشکر میکنم.

 

 آیةاللهالعظمی شاهرودی قدس سره

..............................................................................................................................................................................

در میان مراجع تقلید، حضور آیةاللهالعظمی سیدمحمود شاهرودی، زبانزد همگان بود. معروف است که وی در این مراسم، نخست با پای پیاده از نجف خارج میشد و به سوی کربلا حرکت میکرد و سپس سایر آقایان، استادان و طلاب هم بهدنبال وی راه میافتادند. وقتی مراسم زیارت تمام میشد، بیشتر زائران از کربلا سوار وسیله نقلیه میشدند و به نجف باز میگشتند، اما آیةالله شاهرودی در بازگشت هم پیاده به نجف بازمیگشت. [خاطرات آیةالله ملکوتی، ص175] معروف است که این مرجع بزرگ، چهل سفر با پای پیاده به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شده است.

 

 میرزا جواد آقا ملکی تبریزی قدس سره

..............................................................................................................................................................................

میرزا جواد آقا ملکی تبریزی که خود بارها با پای پیاده از عتبه علویه، رهسپار عتبه حسینی شده است، درباره مراقبه و بزرگداشت روز اربعین حسینی چنین میگوید: «به هر روی بر مراقبهکننده لازم است که بیستم صفر (اربعین) را برای خود روز حزن و ماتم قرار داده، بکوشد که امام شهید را در مزار حضرتش علیه السلام زیارت کند، هر چند تنها یک بار در تمام عمرش باشد، چنانکه حدیث شریف، علامتهای مؤمن را پنج امر ذکر کرده است: ۵۱ رکعت نماز در شبانهروز، زیارت اربعین، انگشتر در دست راست کردن، پیشانی بر خاک گذاشتن و بلند بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ گفتن در نمازها». (ترجمه المراقبات، کریم فیضی، صفحه ۸۵)

 علامه محدث نوری قدس سره

..............................................................................................................................................................................

مراسم پیادهروی در عصر مرجعیت شیخ مرتضی انصاری (1214- 1298ق.) با شکوه تمام رواج داشت و بعد از وی، کمکم به فراموشی سپرده شد و عملی کمارزش تلقی گردید، بهطوری که به طبقه فقرا و نیازمندان اختصاص یافت. محدث نامدار میرزای نوری، این مراسم را در میان مردم رونق بخشید. مرحوم شیخ آقا بزرگ تهرانی که از نزدیک شاهد تلاش استادش بود، مینویسد: «استاد ما، چون وضع را بدین منوال دید، به این شیوه خدا پسندانه (پیادهروی) همت گماشت و به آن ملتزم گشت و در عید اضحی برای حمل اثاث و بار سفر، حیوان کرایه میکرد، ولی خود و یارانش پیاده راه میرفتند و او به دلیل ضعف مزاج، نمیتوانست مسافت بین نجف - کربلا را با گذراندن یک شب طی کند، بنابراین، سه شب در راه بودند. بر اثر این اقدام، در سال های بعد، رغبت مردم و صالحان به این موضوع بیشتر شد و دیگر عار محسوب نمیشد، بهطوری که در برخی سالها، تعداد چادرها و خیمههای راهپیمایان، به سی عدد میرسید و هر چادر به بیست تا سی نفر تعلق داشت و به این ترتیب، این سنت حسنه، دوباره مرسوم شد و رونق گرفت.»

 

 آیةالله شهید مصطفی خمینی قدس سره

............................

آیةالله حاج آقا مصطفی خمینی نیز یکی از عالمان و استادان نجف بود که همواره در مراسم پیادهروی حضوری مستمر و جدی داشت. او مقید بود که در تمام ایام زیارتهای مخصوص امام حسین علیه السلام پیاده از نجف به کربلا برود. منقول است که در میان راه، گاهی کف پایش تاول میزد و زخمی میشد، ولی او باز هم با شور و شوق تمام، به راه خود ادامه میداد و اصرار دوستان برای سوار شدن بهوسیله نقلیه را، نمیپذیرفت.

او وقتی به نزدیک کربلا میرسید و نگاهش به گنبد و گلدستههای حرم امام حسین علیه السلام و پرچم سرخ رنگ آن میافتاد، بیاختیار اشک از چشمانش سرازیر میشد و مصیبت اهلبیت علیهم السلام را زمزمه میکرد و به سر و سینه میزد و عزاداری و نوحهسرایی میکرد. وی در این سفر، بدون اینکه خودش را فرزند مرجع بزرگ تقلید، امام خمینی قدس سره تصور کند، همانند یک طلبه ساده، در خدمت همسفران بود و از کمک به آنان، دریغ نمیکرد و در هنگام توقف و استراحت نیز به بحث علمی میپرداخت.

مرحوم آیةالله شیخ محمدحسن قدیری که در یکی از سفرها همراه او بود، میگوید: «یک بار در پیادهروی از نجف به کربلا، خدمت حاج آقا مصطفی خمینی بودم، وقتی به باغهای نزدیک کربلا رسیدیم، شب را آنجا ماندیم. دوستان همه دور حاج آقا مصطفی را گرفتند و او صحبت را شروع کرد و بعد بنا شد هر کدام از رفقا در یک رشته از علوم حوزوی، سؤالی بپرسد و وی جواب بدهد.

سؤالات زیادی از فقه، اصول، فلسفه، تفسیر، عرفان و اخلاق از وی پرسیده شد که حدود چهار ساعت به طول انجامید و حاج آقا مصطفی بدون این که مطالعه و مراجعه به کتابی کند، همه را کامل جواب داد، من بسیار متعجب شدم که او این قدر با استعداد است» «در اوقات صبح، ظهر و شام، نماز به امامت آیةالله حاج آقا مصطفی خمینی قدس سره اقامه میشد و شب هنگام، پس از نماز مغرب و عشا، دعای توسل و زیارت عاشورا خوانده میشد. اگر شب جمعه در راه بودیم، دعای کمیل و ذکر مصیبت توسط دوستان انجام میگرفت. از خصوصیات مرحوم حاج آقا مصطفی قدس سره این بود که هر شب قبل از اذان صبح برمی خواست و به نماز شب میپرداخت.

او بسیار خوش مشرب و خوش مسافرت بود و در سفرها با همراهان دوست و رفیق بود و همواره سعی میکرد به کسی سخت نگذرد و مواظب بود کسی عقب نیفتد و جا نماند. در جلسات گفتوشنودی که رفقای همسفر دور هم جمع میشدند و از هر دری سخنی به میان میآمد، حاج آقا مصطفی، پیوسته متذکر بود و زیر لب اذکاری را ترنم میکرد.

در تابستانها به علت گرمی طاقتفرسای هوا، بعد از اذان صبح حرکت میکردیم و تا دو سه ساعت بعد از طلوع آفتاب، راه میرفتیم؛ سپس در محلی توقف میکردیم و صبحانه و نهار در همان جا صرف میشد و عصر که مقداری از گرمای هوا کاسته میشد، باز حرکت از سر گرفته میشد. (حدیث رویش، ص 149)

 

 

 علامه امینی قدس سره

......................................................

یکی دیگر از شخصیتهای برجسته حوزه علمیه نجف که بهطور مرتب، در این مراسم شرکت میکرد، علامه امینی مؤلف کتاب ارزشمند «الغدیر» بود که در این سفرها، همواره تعدادی از مؤمنین او را همراهی میکردند. علامه امینی وقتی به نزدیکی کربلا میرسید، حالش منقلب میشد و قطرات اشک از چشمانش جاری میشد. [جرعه نوش غدیر، ص40]

 

 امام موسی صدر

......................................................

امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان، یکی از شیفتگان مراسم پیادهروی از نجف به کربلا بود. مرحوم آیةالله سیدمحمدعلی موحد ابطحی، یکی از عالمان بزرگ اصفهان که در نجف با امام موسی صدر هم بحث بود، میگوید:

وقتی که امام موسی صدر همراه ما با پای پیاده از نجف به کربلا میرفت، حضوری عاشقانه داشت و در وقت دعا و زیارت عاشورا، از همه باحال تر بود، چشمانش از شدت گریه سرخ میشد. وقتی نوبت ذکر مصیبت و خواندن اشعار و نوحهسرایی به او میرسید، با حال جانکاهی در مصیبت اهلبیت علیهم السلام اشعار فارسی و عربی فصیحی میخواند. هنگام کار و حمل اثاثیه سفر، وی بیش از همه کار میکرد و هنگام شوخی و مزاح، مزاحهایی بیان میکرد که بعد علمی و اخلاقی جالبی داشت». [امام موسی صدر امید محرمان، ص178176]

 

 شهید محراب آیةالله مدنی قدس سره

......................................................

شهید محراب آیةالله سیداسدالله مدنی از استادان سرشناس حوزه نجف، یکی دیگر از عاشقان همیشگی مراسم پیادهروی نجف کربلا و زیارت حرم اباعبدالله الحسین علیه السلام بهخصوص در روز اربعین بود. عالمان و استادان حوزه علمیه نجف، خاطرات خوشی از این شهید بزرگ، در این مراسم باشکوه معنوی دارند. حجةالاسلام والمسلمین شیخ عبدالخالق دشتی، یکی از همراهان وی در یکی از این سفرها میگوید: یک سال که ماه ذیالحجه مصادف با زمستان بسیار سردی بود، همراه شهید آیةالله مدنی از نجف عازم کربلا شدیم تا در روز عرفه، به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شویم.

 در این سفر مرحوم شیخ علی حجتی کرمانی و مرحوم شیخ احمد کافی نیز آقای مدنی را همراهی میکردند. ما چند فرسخی رفتیم تا این که به یکی از روستاهای عشایرنشین رسیدیم. سپس شخص عربی جلو آمد و از آیةالله مدنی استقبال کرد و به او احترام گذاشت و وی و همراهان را به مضیف خود دعوت کرد. چون همه بهویژه سران و شیوخ عشایر، او را بهخوبی میشناختند و احترام زیادی برایش قائل بودند. ما شب را همانجا استراحت کردیم و فردا صبح به راه خود ادامه دادیم تا اینکه به شهر طویرج در 20 کیلومتری اطراف کربلا رسیدیم. در طول مسیر، هرجا که برای استراحت توقف میکردیم، آقای مدنی چند حدیث میخواند و نکاتی اخلاقی میگفت و گاهی یک بحث علمی مطرح میکرد.

در طویرج، او وضع روحی عجیبی داشت و شروع به صحبت کرد، نخست در فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام سخنی گفت و حرم امام را به کعبه آمال و آرزوها تشبیه کرد و بعد فرمود: از اینجا تا حرم را خوب است بهصورت پابرهنه و هرولهکنان ادامه بدهیم. با اینکه او درد پا و کسالت داشت، اما خودش جلو افتاد و آیه «إنّ الصّفا والمروة من شعائر الله» را هرولهکنان میخواند و جلو میرفت و ما نیز به دنبالش جواب میدادیم. وقتی وارد شهر کربلا شدیم، شهید مدنی فرمود: باید با همین حال خسته و پای آبله زده، به حرم مشرف شویم و باز خودش جلو افتاد و با حالت گریه و فریاد «یا حسین»، حرکت کرد و ما نیز به دنبالش حرکت میکردیم و با همین حال، وارد حرم حسینی شدیم. در این حال مراسم زیارت را مرحوم کافی بر عهده گرفت و با اشعار و نوحهخوانی جانگذار، همه را به فیض رساند.


 

 علامه سیدمحسن امین عاملى قدس سره

.......................................................................................

صاحب اعیانالشیعه در اینباره مینویسد: «به مدت ده سال و نیم که در نجف بودم، زیارتهای مخصوص عاشورا، عید قربان و غدیر و عرفه و اربعین را همواره انجام میدادم. پیش از سفر، نزد طلبکاران در بازار میرفتم و از آنها حلالیت میطلبیدم و به پیادهروی در زیارت، علاقه داشتم. نخست برایم سخت بود و بعد با تجربه دریافتم که آسان است. در این سفر، جمعی از طلاب جبل عامل و نجف و دیگران به من ملحق میشدند و از من پیروی میکردند. من بارها پیاده به زیارت کربلا و امام حسین علیه السلام رفتم.»

 آیةالله آقا مجتبی تهرانی قدس سره

.......................................................................................

آیةالله مجتبی تهرانی نقل میکند: «یک سال از طریق کنار شط به کربلا میرفتیم، این طریق دو برابر مسافت جاده، اما با صفا بود، من و مرحوم آقا سیدعبدالهادی (شیرازی) جلو میرفتیم و تعدادی از طلاب و معاریف هم پشت سر ما در حرکت بودند. تقریباً یک ساعت به غروب بود که در راه، زنی از عشایر جلو ما را گرفت و برای پذیرایی و استراحت به درون میهمان خانهاش دعوت کرد. آقا سیدعبدالهادی که اهل نجف هم بود، تشکر کرد، اما آن زن اصراری بیاندازه کرد. وقتی ایشان دوباره نپذیرفت، عصبانی شد و شروع به پرخاش کرد! زن عرب ناگهان و در حالیکه عصبانی بود، مرا بغل کرد تا به زور به سمت مُضیف ببرد و شوهرش را هم به کمک صدا زد!» استاد در حالیکه چهرهاش گلگون و برافروختهتر شده بود، ادامه داد: «بالاخره چارهای نبود و با همراهان به مُضیف آنها رفتیم که با سَعَف و نی ساخته بودند و خیلی هم کوچک بود، بهطوری که مجموع ما که حدود 20 تا 25 نفر بودیم، شب به سختی خوابیدیم. به هر حال شوهر آن زن دلیل اصرارشان را که یک نذر بود توضیح داد و گفت: ما چندین سال بود که ازدواج کرده، ولی بچهدار نشده بودیم. پارسال به کربلا و حرم (حضرت) عباس رفتم و به او گفتم: اگر در سال بعد بچهدار باشیم، زائرانِ برادرت را پذیرایی میکنم، و حالا بچهدار شدهایم. آن مرد رفت و نوزادشان را آورد و ما دیدیم. آن زن و شوهر خیلی هم فقیر بودند و یک گوسفند بیشتر نداشتند. آن مرد همان گوسفند را ذبح کرد و پخت و سر سفره آورد...»

 آیةالله مسلم ملکوتی قدس سره

.......................................................................................

مرحوم آیةالله ملکوتی یکی از مراجع و استادان برجسته حوزه نجف میگوید: من نیز چند بار توفیق یافتم که در این مراسم بسیار معنوی، شرکت کنم و اغلب به همراه شاگردان مشرف میشدم. مسیر بین نجف و کربلا که حدود دوازده فرسخ است، معمولاً در مدت دو یا سه روز طی میشد. بعضیها مثل آقای شیخ هادی زابلی که پیش من درس میخواند، سلیقه خاصی داشت و این مسافت را یک روزه میرفت و یک روزه هم برمیگشت. بعضیها نیز پس از پایان مراسم، از کربلا به کاظمین و سامرا مشرف میشدند و بعضی هم مستقیم به نجف بازمیگشتند. خاطرات آیةالله ملکوتی، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص174

 سید آزادگان حجةالاسلام سیدعلیاکبر ابوترابی

.......................................................................................

حجةالاسلام سیدعلیاکبر ابوترابی در خاطرات خود چنین بیان میکند: «در دوران طلبگی در شهر نجف بیش از 100 مرتبه این مسیر را پیاده به عشق زیارت امام حسین علیه السلام طی کردهام.» عشق و علاقه حجةالاسلام ابوترابی به حدی بود که پس از آزادی و با وجود بسته بودن مرز کربلا در سال 1372، برای نخستین بار در مرز خسروی، مراسم قرائت دعای عرفه را برگزار کرد. وی با جمعیت اندکی با نیت باز شدن راه کربلا و پیمودن مسیر زیارت، با پای پیاده از تنگه مرصاد تا مرز خسروی را به مدت 3 روز پیاده طی کرد.

 محمد تیجانی سماوی

.......................................................................................

آقای تیجانی صاحب کتاب «ثم اهتدیت» میگوید: «راهپیمایی اربعین این قدرت را میدهد که بر آن عهد و پیمانی که با امام حسین علیه السلام بستهاند پایبند باشند، عنان ظلم را بر زمین کشیده و حصارها را بشکنند. مشاعر حسینی باید در هر سال زنده نگه داشته و به نسلهای آینده منتقل شود، چراکه آزادگی و آزادی که امام حسین علیه السلام به جهانیان هدیه دادند، نیاز به حماسه و خون دارد. سالی دو مرتبه برای زیارت و به عنوان مدافع معارف اهلبیت علیه السلام به کشور عراق سفر میکنم و بر این عقیده هستم که در هر مناسبتی و با استفاده از هر فرصتی باید به زیارت عتبات مقدسه شتافت. با علمای اهلسنت از کشورهای مختلف آسیایی و آفریقایی ارتباط برقرار کردهام تا حقایق شیعه را برای آنان تبیین و از مشاجره و نزاع جلوگیری کنم». پایگاه اطلاعرسانی حج


 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





پنج شنبه ٠١ آذر ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام